บทที่ 221 การกลับยังฐานจงไห่ความตื่นเต้นของจักรพรรดิจันทรา!
“โจมตีพร้อมกัน!”
หลิวเซิงออกค่าสั่งจักรพรรดิทุกคนลงมือ
ตูม ตูม ตูม!!!!
การโจมตีที่ต่อเนื่องครอบคลุมพื้นที่ภายใต้ต้นซากุระทั้งหมดภายใต้การโจมตีมากมายขนาดนี้ถึงจะมีพรสวรรค์ล่องหนก็ไม่สามารถหลบได้ที่ด้านข้างหัวใจของต้นซากุระ
เย่เทียนคิดในใจอย่างเสียดาย เดิมทีเขาคิดจะขโมยน้ำของต้นซากุระทั้งหมดไปแต่ตอนนี้มันยังเหลืออยู่อีกเล็กน้อย
“ช่างมันเถอะ เหลือน้ำซากุระพวกนี้ไว้บ้างก็ดีบางทีชาวเกาะอาจจะหาวิธีทําให้ต้นซากุระกลับมาเป็นปกติอีกครั้งได้ในอนาคตเราค่อยมาเก็บเกี่ยวอีกสักรอบก็ดีเหมือนกัน”
เย่เทียนเลิกสนใจน้ำจากต้นซากุระที่เหลือ
สําหรับการโจมตีของผู้ฝึกยุทธระดับจักรพรรดิเหล่านี้ แน่นอนว่าเขาไม่มีทางจะหลบมันได้ทั้งหมด
นอกจากนี้ทางออกยังถูกปิดกั้นเขาจําเป็นต้องฝ่าออกไปให้ได้
“กักขังมิติ!”
เย่เทียนเปิดใช้งานพรสวรรค์ด้านมิติเพื่อแช่แข็งพื้นที่โดยรอบ
จากนั้นเขาก็เคลื่อนย้ายพริบตาไปยังประตูไม้
ในเวลานี้ประตูไม้ถูกปิดกั้นโดยจักรพรรดิสองคน
“ไสหัวไป!”
เย่เทียนโจมตีออกไปด้วยทักษะดาบสังหารสวรรค์ฆ่าระดับจักรพรรดิ 2 คนและพุ่งออกไปทั้งหมดเกิดขึ้นในพริบตา
หลังจากเย่เทียนวิ่งออกมาจากต้นซากุระผ่านวิหารซากุระเขาก็เปิดใช้พรสวรรค์ล่องหนทันทีในตอนนี้หลิวเซิงมีสีหน้ามืดมนอย่างแท้จริงเขาไม่ได้ออกคําสั่งหยุดอีกฝ่าย
เพราะตอนนี้อีกฝ่ายออกสู่โลกภายนอกและล่องห