ภายในห้องอันเต็มไปด้วยกลิ่นสารสกัดอมานด้าและยาเนตรแห่งวิญญาณหอมฟุั้ง หนึ่งในสมุนของคาพินผู้กำลังถูกไคลน์สิงร่าง ขยับปากสวดภาวนาถึงนามเต็มอันศักดิ์สิทธิ์ของเดอะฟูลด้วยเสียงกังวานท่ามกลางบทสวดโทนเดียวเป็นทำนองและกลิ่นหอมฟุั้งรอบกาย สติมนุษย์เริ่มล่องลอย ดวงวิญญาณของชายสวมหมวกแก๊ปเริ่มกระจัดกระจายทีละนิด สมองของมันกำลังขาวโพลนแต่ยังรับรู้ได้อย่างสะลึมสะลือ คล้ายกับกำลังท่องมนตร์เพื่อสะกดจิตตัวเองด้วยการ ‘ช่วยเหลือ’ จากไคลน์ในร่างวิญญาณ รวมถึงผลจากการสวดภาวนาถึงพระนามเต็มของเดอะฟูล ชายสวมหมวกแก๊ปจึงเข้าสู่ภาวะ ‘ละเมอเทียม’ อย่างรวดเร็ววิญญาณดาราของมันถูกกระชากขึ้นไปยังห้วงมิติสูงเหนือสายหมอกสีเทาไคลน์ฉวยโอกาสจบพิธีกรรมอัญเชิญและส่งร่างจิตตัวเองกลับขึ้นไปยังเก้าอี้เดอะฟูล
ตรงหน้ามีแสงสว่างกำลังกระเพื่อมในลักษณะคลื่นน้ำ ร่างมายาของสมุนคาพินถูกฉายออกมาเป็นลำแสง ห้วงมิติสั่นสะเทือนเล็กน้อยจากผลของพิธีกรรม ละอองพลังบางส่วนเริ่มไหลเวียนไปพร้อมกับสายหมอกเบื้องล่างไคลน์หยิบไพ่จักรพรรดิมืดพลางเสกกระดาษรูปคนขึ้นบนมือเพียงสะบัดข้อแขน กระดาษรูปคนลอยไปด้านหน้าพร้อมกับขยายขนาด ขณะเดียวกันก็ดูดซับละอองพลังสีเทาปริมาณมหาศาลรอบห้วงมิติสายหมอกกระดาษคนเริ่มเปลี่ยนรูปร่างเป็นชายสวมหมวกแก๊ปเทาและโค้ทสีดำตัวหนา รูปลักษณ์เหมือนกับสมุนของคาพินทุกประการ แม้แต่ออร่าก็ยังยากจะแยกแยะออกจากกันร่างมายาอันเกิดจากกระ
