ะไรทำให้ใจเย็นได้ขนาดนี้?ขณะออเดรย์ใช้ความคิด ซูซี่กล่าวอย่างมีความสุขจากด้านข้าง
“ออเดรย์ ฉันรู้สึกว่าหล่อนคนประเภทเดียวกับพวกเราไม่สิ ฉันหมายถึง… เอ่อ เหมือนกับสุนัขอย่างฉัน… นั่นก็ไม่ใช่อีก… โฮ่ง!”ซูซี่เพิ่งเรียนภาษามนุษย์ได้ไม่นาน กำลังสับสนเมื่อไม่ทราบว่าตนควรเลือกใช้คำใดอธิบายความรู้สึก…ย่านทิศใต้ของสะพาน ถนนกุหลาบณ วิหารฤดูเก็บเกี่ยวไคลน์ในสภาพไม่ได้อำพรางใบหน้าและกำลังใช้ตัวตนของนักสืบเชอร์ล็อกอย่างเปิดเผย มันเงยศีรษะมองตราศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิตซึ่งติดอยู่บนผนังเหนือทางเข้าวิหาร จากนั้นก็ย่างกรายเข้าไปด้านในพร้อมกับไม้ค้ำในมือซ้ายก่อนอื่น ไคลน์ต้องยืนยันสถานการณ์ปัจจุบันให้ได้เสียก่อนมันยอมลำบากทำเช่นนี้เพราะหวังให้แผ่นช่วยเหลือแวมไพร์เอ็มลินผ่านไปอย่างราบรื่นและไม่มีข้อบกพร่อง หลังจากนั้นนักสืบเชอร์ล็อก·โมเรียตี้ผู้รับงานต่อจากนักสืบสจ๊วต จะ
ได้รับเสียงชื่นชมจากครอบครัวไวท์อย่างล้นหลาม เปรียบได้กับเสียงปรบมือหลังจากการแสดงกลจบลงการแสดงกลต้องน่าสนใจและสร้างประทับใจให้คนดู จะหวังผลลัพธ์อย่างเดียวไม่ได้…วิหารฤดูเก็บเกี่ยวมีขนาดไม่ใหญ่นัก โถงสวดมนตร์จึงเพียงหนึ่งแห่ง ไคลน์เดินเข้าไปข้างในพลางถอดหมวกด้วยท่าทีปรกติบิชอปยูทรอฟสกี้กำลังหลับตานำสวดด้วยส่วนสูงเกินกว่า 2.2 เมตรและกล้ามเนื้อบึกบึน ชุดคลุมสีน้ำตาลของนักบวชจึงมิอาจปกปิดความน่ายำเกรงได้มิดชิดอากาศรอบตัวจึงแฝงกลิ่นอายคุกคา
