่มมองเห็นรถม้าหรูหรากำลังจอดริมถนนใกล้กับประตูหน้าบ้านตน หญิงสาวสองคนสวมเดรสสีดำกำลังดึงเชือกกริ่งด้วยสีหน้าเปียมด้วยความกังวล
รอบตัวมีบุรุษรับใช้และสาวใช้ยืนกระจายตัวประหนึ่งคอยระวังภัยอันตรายมาดามสตาร์ลิ่ง… มาดามแมรี่…? พวกเธอมีธุระอะไรกับเรา?หืม สีหน้ากระวนกระวายอย่างผิดวิสัย…ไคลน์เดินถือถุงกระดาษบรรจุพายเดซี่เข้าไปใกล้สองสาวและกล่าวคำทักทาย“คุณสุภาพสตรีทั้งสอง ตอนนี้ควรจะเป็นเวลาอาหารเช้าไม่ใช่หรือ”เมื่อพวกเธอหันกลับมาเห็นนักสือเชอร์ล็อก ฝั่ายแมรี่แสดงสีหน้าโล่งอกชัดเจน“คุณนักสืบ คุณต้องช่วยฉัน!”ไคลน์ใช้เนตรวิญญาณสำรวจและพบว่า ความกระวนกระวายไม่ใช่ของปลอม อีกทั้งยังมีความหวาดกลัวปะปนในปริมาณสูง เห็นดังนั้นจึงรีบพยักหน้ารับและชี้เข้าไปในบ้าน“คุยกันข้างในเถอะครับ”
ขณะส่งเสียง เนตรวิญญาณไคลน์ชำเลืองไปทางสตาร์ลิ่ง·ซาเมอร์ผู้เป็นเจ้าของบ้านเช่า สีออร่าอารมณ์ของเธอแตกต่างจากสองวันก่อนอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นคนหดหู่และไม่มีกะจิตกะใจจะทำสิ่งใดเกิดอะไรขึ้น? ถึงแม้ว่าเธอจะมีข้อเสียเป็นการอวดโอ่จนน่าหมั่นไส้ แต่เจ้าของบ้านของเราก็ไม่ใช่คนเบื่อโลกเช่นนี้…ไคลน์ล้วงกุญแจไขประตูบ้านขณะย่างกรายเข้าไปได้ไม่กี่ก้าว แมรี่ส่งเสียงตามหลังอย่างร้อนรน“นักสืบโมเรียตี้ ดิฉันได้รับจดหมายขู่!”จดหมายขู่?ไคลน์รีบวางถุงพายและนั่งประสานมือด้วยใบหน้าขึงขัง“ในจดหมายเขียนอะไรไว้บ้างครับ?”แมรี่หันไปมองสตาร์ลิ่ง เ
