กล้าของมาริคเริ่มเกิดบาดแผลหลายจุดไคลน์ใช้มือแตะหน้าผากตัวเอง และพบว่ามีอาการตัวร้อนเหมือนเป็นไข้หนัก แต่ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น มิได้รุนแรงดังคำอธิบายของสตีฟดูเหมือนพิษจะเสื่อมพลังลงเพราะออร่าชำระล้างและปัดเปั่าของเข็มกลัดสุริยัน.ไคลน์ฉีกยิ้มเหยียดหยัน“คิดจะรอให้พวกเราถูกพิษเล่นงานจนหมดสภาพเสียก่อน จึงค่อยโจมตีเข้ามา? แกไม่รู้หรอกหรือ ว่าทำไมฉันถึงเอาแต่ใช้ระเบิดมาตลอด? …ด้วยระเบิดปริมาณมากเช่นนี้
ผู้วิเศษของทางการต้องพบความผิดปรกติอย่างแน่นอน และพวกเขากำลังจะมาถึงจุดเกิดเหตุในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า แกเหลือเวลาไม่มากแล้ว!”สตีฟหันมาจ้องไคลน์ผู้ใบหน้าถูกทาด้วยแถบสามสีจนระบุไม่ได้ว่าเป็นใคร ก่อนจะหัวเราะและกล่าวด้วยน้ำเสียงดูแคลน“ลืมเสียสนิท…ยังมีอีกหนึ่งมดปลวกอยู่ตรงนี้ด้วยสินะ ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันสามารถบี้แกให้หายไปจากโลกตอนไหนก็ได้กว่าผู้วิเศษของโบสถ์จะมาถึง แกคงไม่มีชีวิตอยู่อีกแล้ว…”โดยไม่ปล่อยให้อีกฝั่ายพล่ามจนจบประโยค ไคลน์ยกมือขวาขึ้นพร้อมกับยิงกระสุนชำระล้างใส่ปัง!เพียงสตีฟขยับตัวเล็กน้อย มันสามารถย้ายตำแหน่งไปไกลหลายเมตรในพริบตา เกิดเป็นภาพมายาตกค้างตลอดทางทว่า กระสุนของไคลน์ไม่ได้พุ่งไปยังจุดยืนเดิมของสตีฟตรงกันข้าม เปั้าหมายคือวัตถุชนิดหนึ่งซึ่งถูกฝังไว้ใต้ดินลึกลงไปไม่กี่เซนติเมตร จุดประสงค์คือการสร้างความวุ่นวายโกลาหล!
ฟั้าว!สายลมกระโชกพลันพวยพุ่งจากพื้นดิน ซอมบี้ของมาริค
