เดรสโกธิกเปรอะเปือนดินโคลนหลายจุดมนุษย์หมาปั่าไทร์ชูเครื่องประดับทรงดวงจันทร์ขนาดเท่าฝั่ามือขึ้นไปในอากาศพลางฉวยโอกาสพักหายใจ“ท่านสตีฟกล่าวได้ถูกต้อง เธอจะต้องดักซุ่มโจมตีอยู่แน่นอน และเปั้าหมายการสิงร่างก็ต้องเป็นเจสันผู้มีลำดับสูงกว่าฉัน ดังนั้น มงกุฎจันทร์ชาดจึงอยู่ในมือฉันยังไงล่ะ! ลองเดาดูสิ ตอนนี้ท่านสตีฟอยู่ไหน?”แย่ล่ะสิ…แผนของชารอนไม่ได้เป็นแบบนี้สักหน่อย…หมายความว่าเธอให้เราตัดสินใจด้วยตัวเอง ว่าควรลงมือตอบโต้ตอนไหน.ไคลน์หรี่ตาลงพลางทำสีหน้าประหวั่น ความวิตกกังวลเริ่มเพิ่มพูนอย่างมิอาจยับยั้ง
ขณะเดียวกัน มนุษย์หมาปั่าไทร์ไม่รีบลงมือโจมตีใส่หญิงสาว ขอเพียงมงกุฎจันทร์ชาดยังอยู่ในมือตน ชารอนจะอ่อนแอลงจนไร้เรี่ยวแรงสำหรับขัดขืน และมาริคต้องเผชิญความเจ็บปวดแสนสาหัสดวงตาแสนเย็นชาของเจสันซึ่งเคยเปียมด้วยความปั่าเถื่อนและจิตสังหาร ยามนี้ไม่หลงเหลือเหตุและผลของมนุษย์อีกต่อไปมันเองก็ได้รับผลของมงกุฎจันทร์ชาดอย่างรุนแรงเช่นกันเพียงแต่เจสันเลือกจะปล่อยหัวใจให้เป็นไปตามแรงปรารถนาไม่ฝืนระงับไว้แบบมาริคและชารอนเจสันจึงปราศจากความเจ็บปวด สีหน้าแววตาบ่งบอกชัดเจนว่ากำลังกระหายเลือดมากเพียงใดโฮกกก!เจสันคำรามด้วยเสียงและท่าทีห่างไกลจากมนุษย์ ผิวหนังนอกอาภรณ์เริ่มซีดลงจนผิดธรรมชาติ
ในวินาทีดังกล่าว ชารอนฝืนกัดฟันใช้มือซ้ายดึงถุงมือดำออกจากมือขวา เจสันเห็นดังนั้นจึงเตรียมกระโจนเข้าใส่ มันรีบเ