ดท้ายด้วยการเดินเข้าบ้านของเยอร์เก้นด้วยกุญแจที่อีกฝั่ายเตรียมไว้ให้ปัจจุบัน แมวดำโบรดี้กำลังนอนหมอบอย่างเงียบงันหลังประตูหน้า มันใช้ดวงตากลมโตสีเขียวเข้มจ้องมองผู้มาเยือนอย่างไม่กะพริบบรรยากาศภายในบ้านกำลังเงียบสงัด
ไคลน์นั่งยองและเหยียดแขนออกไปลูบไล้ศีรษะแมวดำ ทว่าโบรดี้กลับปัดมือทิ้งพร้อมกับหันหลังประหนึ่งรังเกียจเสียเต็มประดาชายหนุ่มอมยิ้มพลางส่ายหัว ก่อนจะลุกขึ้นเปิดวาล์วแก๊สกับตะเกียงแสง และทำตามคำแนะนำของเยอร์เก้นด้วยเดินตรงไปทางตู้กับข้าวเพื่อหยิบอาหารแมวซึ่งถูกเตรียมไว้ล่วงหน้าถัดมา ไคลน์เดินเข้าครัวและเปิดเตาแก๊ส นำกาน้ำร้อนมาวางเพื่อเตรียมปรุงอาหารจานโปรดให้โบรดี้ อกไก่ฉีกและต้มแมวดำเดินตามหลังไม่ห่าง อาศัยความคล่องแคล่วกระโดดขึ้นมายืนข้างเตาแก๊ส ดวงตากลมโตของมันจ้องมองไคลน์โดยไม่ส่งเสียงรบกวนไคลน์ชำเลืองมองตอบ จินตนาการภาพอกไก่ฉีกในหัวพลางซักถาม“คิดถึงคุณนายดอรี่ใช่ไหม? คงเป็นห่วงเธอสินะ… วันนี้นักกฎหมายเยอร์เก้นจะไม่กลับบ้าน แกคงเหงาแย่ หรือกำลังน้อยใจว่าตัวเองไม่ได้รับความรักจากพวกเขา…”
เสียงของไคลน์สะท้อนภายในห้องครัวสักพักและเลือนหายไปแมวดำโบรดี้ยังคงนั่งจ้องในจุดเดิม ไม่เบือนหน้าหนี และไม่ส่งเสียงร้องตอบกลับ…ณ บ้านพักของคุณหญิงนอร์ม่าออเดรย์ถูกเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชา“พวกเขาคือผู้เชี่ยวชาญด้านศาสตร์เร้นลับตามคำบอกเล่าของดิฉัน” คุณหญิงนอร์ม่ากล่าวแนะนำตัวแขกพิเศษด
