าก เขาสามารถจ้างผู้วิเศษมาทำลายแก๊งอันธพาลแทนชารอนและมาริคได้สบาย แล้วทำไมถึงยังนิ่งเฉย? ซับซ้อนจัง…ทันใดนั้น บุรุษปากยื่นพลันหยุดยืนหน้าประตูห้องบิลเลียดส่งผลให้ไคลน์ซึ่งเดินเหม่อเพราะครุ่นคิด เกือบเสียหลักชนจากด้านหลังชายปากยื่นชี้นิ้วเข้าไปทางประตูห้อง
“ห้ามพูดเรื่องไร้สาระเด็ดขาด บอสใหญ่ของพวกเราเป็นคนหงุดหงิดง่าย ทุกคนในเขตสะพานเบ็คลันด์ต่างทราบเรื่องนี้ดี”“เข้าใจแล้ว” ไคลน์ยพักหน้ารับชายปากยื่นทำสีหน้าพึงพอใจ พร้อมกับใช้มือผลักประตูห้องบิลเลียดเปิดออกเมื่อบานประตูเริ่มอ้ากว้าง ไคลน์มองเห็นร่างใครบางคนกำลังถูกแขวนห้อยจากเพดาน ปลายเท้าโยกเอนแผ่วเบาตามแรงลมเอื่อยอีกฝั่ายเป็นชายกำยำร่างใหญ่ หนวดเครารกรุงรัง รอบคอมีบ่วงเชือกรัดแน่นฝั่าเท้าลอยสูงจากพื้นพอประมาณ ลิ้นห้อยจุกปาก ใบหน้าม่วงคล้ำและบิดเบี้ยวราวกับทุกข์ทรมานสุดขีด“บอส…” ชายปากยื่นส่งเสียงพึมพำด้วยสีหน้าตกตะลึง
เมื่อคดีฆาตกรรมจบลง และระดับความปลอดภัยของกรุงเบ็คลันด์ลดลง ใครบางคงเริ่มลงมือก่อเรื่องทันที…ไคลน์หันกลับมามองลูกน้องของผู้เสียชีวิต พร้อมกับทำสัญลักษณ์สามเหลี่ยมกึ่งกลางหน้าอก“ขอให้พระองค์รับเขาไปอยู่ด้วยกันบนดินแดนอันสงบสุขหวังว่าอาการหงุดหงิดง่ายจะถูกรักษาจนหายขาด”ชายปากยื่นไม่ได้ฟังด้วยซ้ำว่าไคลน์พูดอะไรไปบ้าง เอาแต่ส่งเสียงพึมพำราวกับสติหลุดลอยออกจากร่าง“บอส! ฆาตกร! บอสตายแล้ว!”เสียงตะโกนของอีกฝั่ายทำไคลน์ผงะถอ
