ลกปัจจุบัน รวมไปถึงภาษาของโลกเก่าสำหรับพิธีกรรมแต่ทั้งหมดล้วนเปล่าประโยชน์ดูท่า ข้อสันนิษฐานของเราจะยังไม่ถูกต้อง โรซายล์ในวัยเด็กอาจมีความทรงจำของโลกเก่าคุกรุ่นอยู่ จึงชอบเขียนไดอารีติดตลกเกี่ยวกับวันพีชและราชาโจรสลัด แต่เมื่อโตขึ้น คนเราย่อมเปลี่ยนไปเป็นธรรมดา…ไคลน์ตระหนักถึงข้อบกพร่องในสมมติฐานของตน พลางใช้นิ้วเคาะขอบโต๊ะทองแดงด้วยสีหน้าครุ่นคิด สมองพยายามนึกเค้นข้อมูลจากไดอารีหลายแผ่นในความทรงจำหลังจากนั่งตรึกตรองสักพัก มันตัดสินใจหยิบกระดาษออกมาเขียนข้อมูลให้เป็นกิจจะลักษณะ เพื่อไม่ให้ตัวเองเกิดความสับสนและขัดแย้ง
หืม ขณะกำลังสร้างไพ่เย้ยเทพ โรซายล์อยู่ในภาวะไม่ปรกติอาจรู้สึกสิ้นหวังหรือใกล้บ้าเต็มที่ แต่ยังคงหลงเหลืออารมณ์ขันพิสดารตามแบบฉบับของเขา…ไม่เพียงเท่านนั้น โรซายล์ยังเน้นย้ำวลี ‘ผู้มีวาสนาเท่านั้นจึงจะได้ครอบครอง’ บ่อยครั้งจนต้องนำมาขบคิด เพราะวลีดังกล่าวไม่ใช่สำนวนยอดนิยมของยุคสมัยหนึ่งร้อยปีก่อน…สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า โรซายล์ต้องการให้ใครสักคน ค้นพบความผิดปรกติของไพ่เย้ยเทพเข้าโดยบังเอิญ…บังเอิญ…ถ้าเช่นนั้น วิธีปลดผนึกต้องไม่ใช่เรื่องเหนือจินตนาการเกินไป และต้องไม่ใช่ปรากฏการณ์ระดับเกิดขึ้นเพียงหนึ่งครั้งตลอดชีวิต…แก่นของรหัสผ่านคือความบังเอิญ ตัวอย่างเช่น หากใครบางคนถือแผ่นคั่นหนังสือไร้ราคาไว้ในมือ และเผลอกล่าวคำบางคำออกมา ทันใดนั้น ปิงปั่อง! คุณคือผู้โชคดีคว้าเงิ
