กถามอีกครั้ง
“ดิฉันขอพลิกดูเนื้อหาด้านในได้ไหมคะ? พวกเราทุกคนตรงนี้ล้วนสนใจสัญลักษณ์ประหลาดของจักรพรรดิโรซายล์มากเอ่อ แต่ดิฉันได้ยินมาว่า หากกระดาษสัมผัสกับอากาศ หนังสือจะเสื่อมอายุขัยเร็วกว่าเดิม และถ้าถูกพลิกอ่านก็ยิ่งเกิดความเสียหาย พ…พวกเราไม่ควรแตะต้องมันสินะคะ”เด็กสาวกะพริบตาถี่ อาศัยดวงตางดงามราวกับอัญมณี เผยให้เห็นแรงปรารถนาและอาการผิดหวังวิทยากรหันไปมองมักซ์·ลิเวอร์มอร์เพื่อขอคำยืนยัน ก่อนจะหันกลับมายิ้มให้“ทางโบสถ์ของเราใช้เทคนิคพิเศษเพื่อถนอมอายุขัยของกระดาษ ทำให้ดูคล้ายกับเพิ่งเขียนขึ้นเมื่อไม่กี่ปีก่อน หรือต่อให้ไม่มีเทคนิคดังกล่าว พวกเราก็ยินดีหาทางทำให้คุณหนูกิดความพึงพอใจสูงสุด เช่นการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมเก็บรักษาให้เหมาะสมด้วยกฎระเบียบอันเข้มงวด คุณหนูสามารถพลิกหน้ากระดาษได้ แต่ต้องไม่ใช้เวลานานเกินไป และห้ามกระทำรุนแรงโดยเด็ดขาด”
ดวงตาออเดรย์พลันเผยประกายระยิบระยับ ไม่ว่าใครก็ยากจะละสายตาไปทางอื่นเมื่อผนังกระจกถูกเปิดออก ออเดรย์แสดงความขอบคุณวิทยากรจากใจจริงถัดจากนั้น ทั้งเธอ ไวเคาต์กายลิน และกลุ่มชนชั้นสูงรุ่นใหม่ผู้คลั่งไคล้ศาสตร์เร้นลับ ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกัน เดินเข้าไปพลิกหน้ากระดาษไดอารีอย่างเบามือในวินาทีนี้ ออเดรย์ฝืนเค้นประสิทธิภาพความทรงจำจนถึงขีดสุด แต่เนื่องจากความซับซ้อนของตัวอักษร แม้จะเป็นผู้วิเศษลำดับแปด ก็ยังเผชิญขีดจำกัดทางด้านการจดจำไม่ไหว เรา
