อารีโรซายล์มาแล้วหลายแผ่น ไคลน์มองว่าตนพอจะมีโอกาสเดารหัสผ่านถูกอยู่บ้างยกตัวอย่างเช่น โรซายล์เคยกล่าวติดตลกไว้ในไดอารีแผ่นแรกๆ ว่า“สมบัติทั้งหมดของฉัน พวกแกเชิญมาเอาไปได้เลย แต่ต้องหาให้เจอเสียก่อน ฉันซ่อนมันไว้ในทะเลสายหมอก!”…หรือโรซายล์จะตั้งรหัสว่า ‘วันพีช’ เป็นภาษาเฮอร์มิสโบราณ?
ไม่น่าใช่ ถ้ามันทำแบบนั้น คนบนโลกปัจจุบันไม่มีทางถอดรหัสสำเร็จแน่ นอกเสียจากจะมีผู้เดินทางข้ามโลกชาวจีนเพิ่ม…สิ่งนี้ขัดต่อเจตจำนงของโรซายล์ ผู้ต้องการสร้างความปันปั่วนโกลาหลให้กับโลกมนุษย์…หรือจะเป็นคำว่า ‘ราชาโจรสลัด’ ในภาษาเฮอมิสหรือไม่ก็เฮอมิสโบราณ…?หลังจากได้ข้อสรุป ไคลน์เริ่มจดจำโครงสร้างพิพิธภัณฑ์แห่งชาติอย่างละเอียด โดยเฉพาะบริเวณโถงจัดแสดงถัดจากนั้นไม่นาน วิทยากรหญิงเดินนำกลุ่มของไคลน์ออกจากห้องอ่านหนังสือ และตรงเข้าไปห้องจัดแสดงถัดไปเมื่อการพาเที่ยวชมจบลง ถึงเวลาทุกคนแยกย้ายไปตามจุดต่างๆ อย่างอิสระ ไคลน์เดินเข้าไปหาวิทยากรสาวสวยและกล่าวด้วยสีหน้าเคอะเขิน“ขอประทานโทษครับ แต่ผมต้องการทราบว่า ห้องน้ำไปทางไหน ชั้นบนหรือ?”
“ไม่ค่ะ ข้างบนเป็นสำนักงานของพวกเรา คุณต้องเดินไปจนสุดทางและเลี้ยวซ้าย” วิทยากรอธิบายพลางชี้นิ้วอย่างสุภาพถัดมา ไคลน์ฉวยโอกาสจดจำโครงสร้างอาคารส่วนอื่นวิเคราะห์หาทางหนีทีไล่ และเก็บบันทึกเป็นภาพวาดไว้ในความทรงจำเที่ยงตรง ชายหนุ่มออกจากพิพิธภัณฑ์แห่งชาติโดยไม่ได้ทำสิ่งใดเพิ่ม เปั
