ุดแลกเปลี่ยนคะแนนผลงาน และจุดแจกจ่ายของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันเหนือสุดของยอดหอคอยคือห้องพักอาศัยของเหล่าสภาอาวุโส รวมไปถึงคลังเก็บสมบัติปิดผนึก สูตรโอสถ และวัตถุดิบทุกชนิดซึ่งถูกสั่งสมรวบรวมนานกว่าสองพันปีหลังจากเดินผ่านทางเข้าหอคอยยอดแหลม เด็กหนุ่มตรงขึ้นไปยังชั้นสามทันที่ เพราะเขตดังกล่าวคือห้องเก็บหนังสือประวัติศาสตร์และตำนานปรัมปราของเมืองขณะเดอร์ริคเตรียมหยิบหนังสือ ‘ตำนานต้นกำเนิด’ออกจากชั้นวาง ฝั่ามือยาวเรียวและผิวพรรณขาวซีดพลันพรวดตัดหน้าพร้อมกับคว้าหนังสือเล่มดังกล่าวไปเดอร์ริครีบไล่มองตามต้นแขน เมื่อพบว่าอีกฝั่ายเป็นใครมันรีบก้มศีรษะต่ำ เลื่อนฝั่ามือขึ้นมาทาบบนหน้าอกและกล่าวเสียงค่อย
“สวัสดีครับ ท่านอาวุโสโลเฟียร์”สตรีผู้แย่งหนังสือ ‘ตำนานต้นกำเนิด’ ตัดหน้าเดอร์ริคไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหนึ่งในหกสภาอาวุโส ‘คนเลี้ยงแกะ’ โลเฟียร์สาวสวยสวมเสื้อคลุมสีดำยาว สลักลวดลายลึกลับสีม่วงเข้มเส้นผมของเธอมีสีเงินลักษณะค่อนข้างหนา ช่วงปลายหยักศกโค้งงอเล็กน้อยใบหน้าเรียบเนียนเกลี้ยงเกลา รูปโฉมงดงามตามแบบฉบับผู้วิเศษ หากพิจารณาจากใบหน้า อายุของเธอไม่ควรจะมากกว่าสามสิบตอนต้น ดวงตาสีเทาลุ่มลึกประหนึ่งสามารถทะลวงเข้าไปในดวงวิญญาณของคู่สนทนาโลเฟียร์ผงกศีรษะลงแผ่วเบา รับการทักทายจากเด็กหนุ่มตามมารยาท จากนั้นก็เดินออกจากเขตอ่านหนังสือพร้อมกับหนังสือหนึ่งเล่ม
อาวุโสโลเฟียร์กลับเป็นปรกติแล้ว…ไม่เหมือ
