็บข่วนไปในผิวหนัง ปิดท้ายด้วยการกลายเป็นสัตว์ประหลาดร่างกายโชกเลือดแดงฉานอย่างสมบูรณ์โผละ!ลำตัวของมันระเบิดจากด้านใน จนเศษเนื้อสาดกระเซ็นเต็มพื้นหินทุกทิศทาง
คล้ายกับเศษเนื้อแต่ละชิ้นมีชีวิตจิตใจ พวกมันขยับเขยื้อนพร้อมกับสร้างควันสีขาวลอยขึ้นเป็นระยะ คล้ายกับพื้นหินถูกบางสิ่งกัดกร่อนเผาไหม้แต่สุดท้าย เศษเนื้อเหล่านั้นก็มิอาจหนีออกจากห้องลับปิดตาย พวกมันจึงหยุดการเคลื่อนไหวผ่านอีกไปสักพัก เกิดละอองแสงสว่างบนซากศพเด็กหนุ่มละอองแสงดังกล่าวลอยมารวมตัวเหนือเศษนิ้ว และควบแน่นกลายเป็นกุญแจโบราณสีทองเหลืองหนึ่งดอกขณะเดียวกัน ท่ามกลางเศษผืนผ้าขาดกระจัดกระจายไคลน์ยังมองเห็นนาฬิกาพกสีเงินเลี่ยมด้วยเพชรเมื่อความฝันจบลง ชายหนุ่มลืมตาขึ้นและมองไปข้างหน้าพลางพึมพำกับตัวเอง“ไหนบอกว่าจะกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูลอับราฮัมกลับคืนมา แค่ก้าวแรกยังไม่สำเร็จ…โอสถลำดับเก้า อันตรายถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
อับราฮัมคือหนึ่งในตระกูลขุนนางใหญ่ของราชวงศ์ทูดอร์จากยุคสมัยสี่ เป็นผู้ครอบครองเส้นทางผู้ฝึกหัด แต่ดูเหมือนจะไม่สมบูรณ์นักไคลน์นึกทบทวนฉากความฝันเมื่อครู่อย่างละเอียด ปลายนิ้วเคาะโต๊ะทองแดงยาวพลางใช้ความคิด และส่งเสียงพึมพำกับตัวเอง“ชายคนนั้นพูดภาษาโลเอ็น แต่เราไม่ทราบว่าเป็นสำเนียงของเมืองใดกันแน่ เหตุการณ์คงเกิดขึ้นราวสิบปีก่อนเพราะนาฬิกาเลี่ยมเพชรแท้กำลังได้รับความนิยมในสมัยนั้นพอดี สงสัยต้องแบ่งเวลาเดินทางไ