บายให้ลูกชายคนโตฟังอย่างละเอียด“แล้วถ้าต้องฝืนทำในสิ่งไม่ถนัด ผมควรทำอย่างไรให้ผลลัพธ์ออกมาดี?” ฮิบเบิร์ตพึมพำ“ฉากหน้าต้องแสร้งว่าชำนาญ แต่ฉากหลังให้ตั้งกลุ่มผู้เชี่ยวชาญขึ้นมาช่วยให้คำปรึกษา อย่าได้เสียดายเงินทองเล็กน้อยเพื่อการใหญ่ คอยฟังคำแนะนำของพวกเขาและตัดสินใจสุดท้ายอย่างเยือกเย็น ไม่มีใครเกิดมาเก่งไปเสียหมดทุกคนมีจุดบกพร่องและด้านไม่ถนัด แต่เงินทองสามารถชดเชยได้ทุกเรื่องบนโลก” เคาต์ฮอลล์มอบคำแนะนำและข้อคิดฮิบเบิร์ตกระจ่างทันที่
“เข้าใจแล้วครับ ท่านพ่อ”ในเวลาเดียวกัน ซูซี่ผู้นอนฟังตรงมุมห้องอย่างเงียบงันกำลังอ้าปากหาวราวกับเบื่อหน่ายเสียเต็มประดาหลังจากบทสนทนาจบลง สุนัขตัวเมียขนฟูรีบวิ่งไปยังห้องศิลปะส่วนตัวของออเดรย์ และเล่าทุกสิ่งในความทรงจำให้อีกฝั่ายฟังโดยไม่ตัดทอน ปิดท้ายด้วยการพึมพำ“ฉันไม่เข้าใจเลยสักอย่างเดียว”ออเดรย์นั่งฟังพลางครุ่นคิด ก่อนจะหันไปกล่าวกับซูซี่ด้วยรอยยิ้ม“พวกเขากำลังถกเถียงเรื่องสำคัญ โดยสิ่งนั้นจะช่วยลดกลิ่นตัวเหม็นอับของเธอด้วย”“อย่างนั้นหรือ” ซูซี่ขานรับแม้จะยังไม่เข้าใจมากนักออเดรย์ไม่สานต่อบทสนทนา เพียงก้มหน้าครุ่นคิดถึงเรื่องอื่น
ปัจจุบัน เธอกำลังสนใจปัญหาของเขตตะวันออก ย่านอู่ต่อเรือ และย่านโรงงาน แต่ในงานเลี้ยงชนชั้นสูงสองรอบหลังสุดเธอกลับไม่มีโอกาสได้เปิดประเด็นในเรื่องดังกล่าวสาเหตุมาจาก บรรดาขุนนาง ชนชั้นสูง สมาชิกสภา และข้าราชการอาวุโส ล้ว
