ขนตาฟอร์สกะพริบถี่หลายครั้ง ก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างเชื่องช้า หญิงสาวพบว่าตัวเองกำลังนอนขดบนพื้นห้องภายในหอพัก เมื่อมองผ่านหน้าต่าง ดวงจันทร์สีแดงสดเป็นพิเศษกำลังล่องลอยท่ามกลางหมู่ดาวราวกับแผ่นจานกลมแตกต่างจากพระจันทร์แดงสลัวในคืนจันทร์เต็มดวงอื่นๆ โดยสิ้นเชิงเรายังไม่ตาย…ยังไม่คลุ้มคลั่ง…และเมื่อครู่ไม่ใช่ความฝัน…เราถูกช่วยไว้โดยบุคคลลึกลับทรงพลังนามว่ามิสเตอร์ฟูล…ฟอร์สพยุงร่างลุกยืนพลางสำรวจตัวเอง เธอไม่พบความผิดปรกติใดบนร่างกาย นอกจากเส้นผมซึ่งหนาและยาวกว่าปรกติมากแต่ชะตาชีวิตเราเปลี่ยนไปแล้วตลอดกาล…ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องดีหรือร้ายกันแน่…หญิงสาวพึมพำกับตัวเองขณะเดียวกันก็นั่งกอดเข่าด้วยสีหน้าเศร้าหมอง ปล่อยให้
ความคิดล่องลอยเรื่อยเปือย ความกังวล เสียใจ และสับสนวนเวียนมาหาเป็นระลอก…บนห้วงมิติเหนือสายหมอกเทา ไคลน์นั่งเพ่งสัญลักษณ์บานประตูซ้อนทับหลายชั้นพลางครุ่นคิดหาเหตุผลใจความของเสียงเพรียกเหล่านั้นคืออะไร…ต้องรอให้หญิงสาวกลายเป็นลำดับเจ็ด หรือลำดับหกเสียก่อน…บางทีเธออาจอดทนต่อผลข้างเคียงได้ และทราบถึงเนื้อหาของเสียงเพรียกดังกล่าวถ้าเธอยังไม่ตระหนักถึงเทคนิคสวมบทบาท เราสามารถให้จัสติสหรือคนอื่น ช่วยสอนและอธิบายเทคนิคดังกล่าวแทนเนื่องจากเราเคยสาบานต่อสมบัติศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพธิดาไว้ว่า จะไม่บอกเล่าเทคนิคสวมบทบาทให้กับบุคคลผู้ยังไม่ทราบโดยเด็ดขาด
… หากเรากลายเป็นลำดับห้า นั
