มองหรือไง ฉันเคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือว่าคืนจันทราโลหิตจะทำให้เสียงเพรียกรุนแรงขึ้นจากเดิม! แต่ดูเหมือนคราวนี้จะรอดมาได้…ไม่เป็นอะไรเลยสักนิดเดียว…
ไม่เชื่อก็ลองสำรวจร่างกายฉันดูสิ เห็นความกระฉับกระเฉงและมีพลังงานของฉันไหม! อ๊ะ! อย่าลืมปิงขนมปังเผื่อฉันด้วย”“แต่เธอไม่ชอบกินขนมปังปิงไม่ใช่หรือ” ซิลใช้สองมือสางเส้นผมสีทองพลางพึมพำ…หลังจากแก้แค้นก้าวแรกสำเร็จและเลื่อนลำดับพลัง ไคลน์นอนหลับยาวตลอดทั้งคืน ก่อนจะตื่นขึ้นมาและเดินออกไปซื้อบะหมี่เฟเนพ็อตเป็นอาหารเช้า รวมถึงพายเดซีและชาเย็นหวานชื่นใจหนึ่งแก้วหลังจากดื่มด่ำไปกับอาหารโปรด ชายหนุ่มวางส้อมและมืดลง หยิบหนังสือพิมพ์ และนั่งอ่านด้วยอารมณ์ปลอดโปร่งเป็นพิเศษมันกวาดสายตาอ่านพาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์ทัสซอคหนึ่งรอบ“ภายใต้ค่ำคื่นแห่งจัทราโลหิต ฆาตกรใจทรามฉวยโอกาสลงมืออุกอาจอีกครั้ง!”
อีกแล้วหรือ…? ไคลน์รีบหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นขึ้นมาอ่านพาดหัว และพบว่าเกือบทั้งหมดมีลักษณะคล้ายคลึงกัน“สิบเอ็ดคดีอย่างแท้จริง! ซิลวารัสยาร์ดช่างไร้น้ำยา!”“ฆาตกรเลือดเย็นเริ่มเหยียดหยามกรมตำรวจอีกครั้ง!”“ความแตกตื่นโกลาหลกำลังแพร่กระจายไปทั่วกรุงเบ็คลันด์!”นี่มัน…เหยี่ยวราตรีกับทูตพิพากษาคงกำลังหัวปันกันอยู่แน่…ไคลน์ถอนหายใจด้วยความสัตย์จริง ชายหนุ่มต้องพยายามระงับความรู้สึกอยากจับตัวฆาตกรเอาไว้ย้อนกลับไปสมัยโลกเก่า ไคลน์ในวัยเด็กหลงใหลการเป็นวีรบุรุษ และอย
