จิตใต้สำนึกของออเดรย์มักเข้าใจเพียงว่า ซาลามันเดอร์สีรุ้งเท่ากับ ต่อมใต้สมองของซาลามันเดอร์สีรุ้ง เท่ากับ มีขนาดเท่าฝั่ามือมนุษย์ดังนั้นสำหรับเด็กสาว ซาลามันเดอร์สีรุ้งจึงควรเป็นวัตถุดิบหลักขนาดเล็ก ผิวอ่อนนุ่ม และเปลี่ยนสีได้ตลอดเวลาแต่สัตว์ประหลาดยาวสามเมตร สูงครึ่งแข้งตัวนี้มันคืออะไรกัน?ขณะกำลังตกตะลึง เสียงเห่าของซูซี่ได้ปลุกให้เธอตื่นจากภวังค์ ออเดรย์รีบปันยิ้มแสร้งทำเป็นพึงพอใจผลลัพธ์เสียเต็มประดา ก่อนจะหันไปกล่าวกับพ่อบ้าน“เป็นตัวอย่างสัตว์สำหรับศึกษา ตรงตามอุดมคติของฉันเลยค่ะ” เอ่อ…เพียงแต่ว่าขนาดของมันออกจะใหญ่ไปสักหน่อย…รบกวนช่วยบอกให้บุรุษรับใช้ยกไปวางในคลังเก็บของก่อน ไว้มีเวลาว่าง ฉันค่อยหาโอกาสศึกษามันภายหลัง”
“ขอรับคุณหนู!” เมื่อขานรับ พ่อบ้านรีบหันไปสั่งกลุ่มบุรุษรับใช้ชายด้านข้าง ซึ่งกำลังแอบเหล่คุณหนูด้วยหางตาออเดรย์กวาดสายตาหนึ่งรอบ จากนั้นก็เดินนำซูซี่เข้าไปในห้องอ่านหนังสือ โดยอาศัยข้ออ้างว่าต้องการเขียนจดหมายตอบกลับถึงอัลเฟรด จำเป็นต้องใช้สมาธิ ห้ามให้ใครเข้าไปรบกวนโดยเด็ดขาด ส่งผลให้สาวใช้ทุกคนทำได้เพียงประจำการด้านนอกถ้าชำแหละสองทั้งศพ เราจะมีต่อมใต้สมองของซาลามันเดอร์สีรุ้งจำนวนสองชุด…สามารถนำหนึ่งชิ้นไปแลกเปลี่ยนกับกระต่ายฟาสแมนได้ ถัดจากนั้นค่อยปรุงเป็นโอสถนักอ่านใจ…เมื่อออเดรย์เริ่มฟืนฟูสติกลับมาจากอาการหวาดผวา เธอรีบวางแผนเลื่อนลำดับให้กับสุนัขตัวโปร
