ิคสวมบทบาทเลยสักครั้ง! อย่างมากก็แค่กำชับให้สุขุมเข้าไว้ และหมั่นสังเกตผู้คนรอบตัวอย่างละเอียด…ออเดรย์ซักถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ “เธอย่อยเสร็จตอนไหน?”“เมื่อเดือนก่อน…หรือเดือนก่อนนั้น…หรืออาจเป็นก่อนหน้านั้นอีก…” ซูซี่พยายามเค้นสมองนึก แต่เมื่อเห็นเจ้านายแสดงสีหน้าบิดเบี้ยวขึ้นทุกขณะ โกลเดนรีทรีฟเวอร์ขนฟูตัดสินใจตัดบท “ออเดรย์ ฉันเป็นแค่สุนัข จะไปจำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร? โฮ่ง!”
แค่สุนัข…แต่เธอย่อยโอสถช้ากว่าฉันแค่นิดเดียวเองนะ!แล้วฉันจะมีหน้าไปเล่าให้ผู้วิเศษคนอื่นฟังได้อย่างไร ว่าเราย่อยโอสถได้เร็วกว่าสุนัขแค่นิดเดียวเท่านั้น…ฮึ่ม! ออเดรย์ เธอกำลังคิดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่! เด็กสาวพยายามสงวนกิริยาสง่างาม พลางกล่าวยกย่องชมเชย “เก่งมาก…ความเร็วในการย่อยโอสถของเธอช่างน่าทึ่ง”…เมื่อกลับจากบ้านเลพเพิร์ด ไคลน์ตัดสินใจทิ้งตัวงีบยามบ่ายอย่างผ่อนคลายแต่เพียงไม่นานก็ถูกปลุกด้วยเสียงเพรียกมายาดังแหบพร่าภายในสมองผู้ชาย…แฮงแมน? หรือเดอะซันน้อย? หนึ่งในสองวัตถุดิบหลักของโอสถนักมายากลเรียบร้อยแล้วหรือ? ไคลน์ก้มหน้าพิจารณาความเป็นไปได้สักพัก เมื่อความโมโหจากการถูกปลุกเริ่มบรรเทาลง ชายหนุ่มเดินทวนเข็มสี่ก้าวส่งตัวเองเข้าห้วงมิติเหนือสายหมอกเทา
ภาพแรกคือดาวแดงตัวแทนแฮงแมนกำลังยุบพออย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มไม่ลังเลจะถ่ายพลังวิญญาณเข้าไปหลังจากได้ยินพระนามอันสูงส่งของเดอะฟูลตามปรกติส่วนถัดไปเป็นบทสวดภา
