ลจิต การเข้าฌานสำเร็จลุล่วงในเวลาอันสั้นผ่านไปนานแค่ไหนไม่มีใครทราบ ภาพการมองเห็นไคลน์เริ่มกลับเป็นปรกติ พร้อมกันนั้น ร่างกายชายหนุ่มพลันรู้สึกแสบคันไปทั่วร่าง โดยเฉพาะท่อนแขนอันสุดแสนทุกข์ทรมานไคลน์รีบถกแขนเสื้อทั้งสองข้างขึ้น และประหลาดใจอย่างสุดขีดเมื่อได้ประจักษ์ภาพตรงหน้า แขนข้างหนึ่งมีริ้วรอยเหี่ยวย่นเป็นร่องลึกราวกับคนอายุร้อยปี ส่วนอีกข้างปราศจากสีสันกลายเป็นแขนโปร่งแสงจนมองเห็นเส้นเลือดใหญ่ กล้ามเนื้อรวมถึงเส้นเลือดฝอยนี่มัน…เรากำลังจะคลุ้มคลั่ง? ไม่สิ ต้องไม่ใช่แน่ คงเป็นอิทธิพลจากจิตตกค้างภายในโอสถมากกว่า…ท่ามกลางความ
ดำมืดโดยสมบูรณ์ ไคลน์นั่งสงบสติอย่างเงียบงันบนโซฟาอ่อนนุ่ม สายตาเหลือบมองท่อนแขนสองข้างเป็นระยะ ราวกับกังวลปีศาจจะลงมาจุติในร่างตนแต่มันก็ทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้ จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้สงบนิ่งในความมืด รอให้ท่อนแขนเหี่ยวย่นและโปร่งแสง ทยอยฟืนตัวกลับมาทีละนิดเมื่อเวลาล่วงผ่านไป กระทั่งราวหกเจ็ดนาทีถัดมา ไคลน์ถอนหายใจยาวสุดปอดเมื่อสัมผัสว่าทุกสิ่งกลับสู่สภาพปรกติสักที่ขอบคุณสวรรค์ ไม่มีใครบังเอิญเคาะประตูบ้านหรือสั่นกระดิ่งในช่วงเวลาดังกล่าว…ขนาดว่าเราดื่มโอสถนักมายากลหลังจากโอสถลำดับแปด ถูกย่อยสมบูรณ์แล้ว ยังต้องเผชิญเหตุการณ์เสี่ยงอันตรายถึงเพียงนี้…หากเป็นผู้วิเศษทั่วไปซึ่งไม่รู้จักเทคนิคสวมบทบาท คงยากจะผ่านขั้นตอนเมื่อครู่ไปได้ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหัวหน้าต้อง
