งของร่างกาย”ชายหนุ่มรีบเปลี่ยนบทสนทนา
“แต่จากคำอธิบายของคุณก่อนหน้า ต้นทุนในการผลิตออกจะสูงไปสักหน่อย เมื่อประเมินจากกลุ่มเปั้าหมายของพวกเรา คุณต้องรีบมองหาวิธีลดต้นทุนลง และต้องตระหนักว่าบรรดาขุนนาง ชนชั้นสูง หรือชนชั้นกลางค่อนไปทางสูง ย่อมไม่ต้องการซื้อจักรยานเหล่านี้ไปปันด้วยตัวเอง พฤติกรรมดังกล่าวน่าอับอายและเสื่อมเกียรติเกินไป กลุ่มเปั้าหมายของพวกเราจึงเป็นบรรดาพนักงานบัญชี เสมียน บุรุษไปรษณีย์ คนงานระดับหัวกะทิ หรือกลุ่มคนรายรับต่อปีเฉลี่ยเจ็ดสิบปอนด์แต่ไม่เกินสามร้อยปอนด์”“เข้าใจครับ นี่เป็นเพียงรุ่นต้นแบบ หรืออะไรทำนองนั้นผมได้ยินว่าจักรพรรดิโรซายล์ชอบเรียกแบบนี้…ย่อมต้องมีต้นทุนสูงเป็นธรรมดา แต่หากได้เข้าสายผลิตของโรงงานอุตสาหกรรมเมื่อไร ต้นทุนจะลดเหลือ หกปอนด์ได้ไม่ยาก และถ้าหาวัสดุแทนยางพาราได้ก็ยิ่งดี ส่วนของยางมีต้นทุนสูงเป็นอันดับหนึ่งจากทั้งหมด” เลพเพิร์ดเองก็ตระหนักถึงปัญหาด้านราคามาสักพักแล้ว
น่าเสียดายว่าโลกนี้ไม่มีน้ำมันดิบ…หรืออย่างน้อยก็ยังไม่ถูกพบ…สามารถใช้น้ำมันทาร์ทดแทนได้ไหม? เราดันไม่มีความรู้เรื่องพวกนี้เลย ไม่ใช่ทั้งอดีตนักเรียนเคมี และไม่ใช่ทั้งผู้วิเศษเส้นทางนักปราชญ์…ไคลน์ครุ่นคิดสักพักก่อนหันไปตอบ “ถ้าสามารถลดราคาให้เหลือต่ำกว่า สี่ปอนด์ได้ พวกเราจะรวยจนล้นฟั้า ส่วนเรื่องวัสดุทดแทน คุณลองไปหาอ่านตำราของจักรพรรดิโรซายล์ บางทีอาจช่วยให้เกิดแนวคิดใหม่เ
