ระบวนการอุตสาหกรรม”ไคลน์ไม่เคยหวังผูกขาดกำไรของจักรยานไว้แค่คนเดียวอยู่แล้ว ด้วยเหตุผลติดขัดหลายประการ เช่น ตัวมันไม่มีเงินทุนมากพอสำหรับจ้างโรงงานผลิตจักรยาน และเชื่อว่าตนไม่มีเส้นสายหรือคนรู้จักมากพอจะดำเนินการขั้นตอนอุตสาหกรรมได้อย่างเกิดประสิทธิภาพ อีกทั้งยังต้องคำนึงถึงการโฆษณาและค้าขายให้เป็นหลักแหล่ง การทำเรื่องเหล่านี้เองหรือจ้างคนมาทำคงไม่ฉลาดสักเท่าไรนัก เพราะโครงการนี้ไม่รับประกันว่าจะประสบความสำเร็จและทำกำไรล้นหลาม โอกาสขาดทุนไม่น้อยไปกว่ากันนัก เมื่อไตร่ตรองถึงจุดดังกล่าว ไคลน์จึงมองว่าการหาผู้ร่วมทุนคือหนทางฉลาดกว่า โดยต้องเป็นผู้ลงทุนรายใหญ่ มีเส้นสายทางการค้า และมีความเป็นมืออาชีพเหนือสิ่งอื่นใด แผนการข้างต้นจะช่วยให้ไคลน์ขายหุ้นบางส่วนของตัวเองได้ในราคาสูง มันจำเป็นต้องใช้เงินก้อนใหญ่ไปกับการเลื่อนลำดับสู่ ‘ผู้ไร้หน้า’ ชายหนุ่มไม่อยากตกอยู่ใน
สถานการณ์สิ้นเนื้อประดาตัวขณะมีวัตถุดิบหลักของผู้ไร้หน้ามาเสนอขายแถมเรายังไม่อยากเป็นเศษรฐีจักรยานในตอนนี้…ตัวตนของเราค่อนข้างอ่อนไหวและเป็นความลับ ดังนั้นต้องพยายามหลีกเลี่ยงความสนใจจากผู้คนหมู่มากเข้าไว้ เว้นเสียแต่จะกลายเป็นผู้ไร้หน้าได้ก่อน…โดยระหว่างนั้นต้องคอยสวมบทบาทเป็นนักมายากล มิใช่นักธุรกิจค้าจักรยาน…ไคลน์ถอนหายใจแผ่ว“ผมพอจะรู้จักนักกฎหมายอยู่บ้าง” เลพเพิร์ดพึมพำพลางรับเงินลงทุนก้อนสองไป “แล้วทำไมคุณถึงไม่ไปขอกู้ธนา
