นออกจากบทสัมภาษณ์เมื่อวาน มันตั้งคำถามทำนองว่า ‘พวกคุณพักแถวไหน’ และ ‘สภาพแวดล้อมรอบห้องพักเป็นอย่างไร’ ดังนั้น ชายหนุ่มจึงพอจะทราบว่า คืนนี้ลาเนวุสจะพักอยู่ภายในหอพักของสหภาพคนงานอย่างไรก็ตาม ไคลน์ไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้ ทำได้แค่เฝั้ามองอยู่วงนอกและรักษาระยะห่าง จึงเลือกจุดซุ่มเป็นหอนาฬิกาแห่งหนึ่งในย่านอู่ต่อเรือไบลัมตะวันออกภายในกรุงเบ็คลันด์ นอกจากวิหารของโบสถ์หลักซึ่งประดับประดาไปด้วยหอนาฬิกาหรูหราอลังการ อาคารราชการหลังอื่นต่างก็มีหอนาฬิกาประดับเช่นกัน แต่ไม่ได้สูงเด่นตระหง่านเหมือนกับของโบสถ์ เป็นประเภทใช้งานจริงมากกว่าใช้ในเชิงสัญลักษณ์ และจุดซุ่มของไคลน์ก็อยู่ในหมวดหมู่ดังกล่าวแต่เมื่อเทียบกับอาคารโดยรอบซึ่งมีความสูงไม่เกินสามชั้นหอนาฬิกาจึงเปรียบดังขุนเขาเด่นตระหง่านท่ามกลางผืนนภา
ยามราตรี ราวกับมีไว้เพื่อจับตามองทุกซอกมุมของย่านนี้จนถ้วนทั่วด้วงพลังโอสถนักทำนายและตัวตลกผสมผสาน ไคลน์ลอบแทรกซึมเข้ามาในหอนาฬิกาไม่ยากเย็น ขั้นตอนถัดมาคือการก้าวขึ้นบันไดเวียนหลายชั้น มันเร่งฝีเท้าส่งตัวเองขึ้นไปยังชั้นบนสุดด้วยความเร็วสูงจนกระทั่งถึงเปั้าหมาย บริเวณดังกล่าวคือส่วนบนของหน้าปัดนาฬิกาขนาดมหึมา ไคลน์กำลังถูกรายล้อมด้วยกำแพงสีเหลืองสี่ทิศ เหนือศีรษะเป็นคือยอดหอคอย เพียงเหยียดมือขึ้นไปก็เอื้อมถึงเดินเพียงสองสามก้าวก็เข้าไปแอบในจุดหลบมุมเงามืดไคลน์กวาดสายตาสำรวจทิศทางสักพัก จนกระทั่งพ