ลังตัวตลกควบคุมภาษากายและกล้ามเนื้อบนใบหน้ามิให้ตื่นตระหนก มันย่างกรายขึ้นไปยังชั้นสามอย่างเป็นธรรมชาติ คล้ายกับคนงานทั่วไป ผู้มีสภาพอิดโรยหลังจากเลิกงาน ฝีเท้าเป็นไปอย่างว่องไวและหนักแน่นเนื่องจากอาการเหนื่อยล้าท่ามกลางทางเดินมืดสลัว มุมสายตาชำเลืองไปทางห้องพักไร้ประตู ไร้หน้าต่าง และไร้ผนัง ก่อนจะเดินผ่านไป เพื่อเข้าห้องน้ำรวมบนชั้นสามด้วยอากัปกิริยา ‘แนบเนียน’ขณะเดินเฉียดหน้าห้องเปั้าหมาย ฝั่ามือในกระเปั๋าสัมผัสกับดวงตาดำล้วนอีกหนเฉกเช่นทุกที่ เสียกเพรียกกรีดสมองก้องกังวาน การมองเห็นเริ่มพร่ามัว จิตใจสับสนปันปั่วนสถานหนัก แต่ก็ช่วยไคลน์ยืนยันได้ว่า ห้องต้นเพลิงมีด้ายสีดำยืดยาวออกมาจริง!ไคลน์มองตามไปถึงต้นตอ ‘เจ้าของ’ ด้ายมายาสีดำ มันมองเห็นชายคนหนึ่ง กำลังผสานตัวเองเข้ากับเงามืดอย่างสมบูรณ์แบบ สีออร่าของอีกฝั่าย ผสมกลมกลืนกลับสภาพแวดล้อมจนแยกแยะไม่ออก
ชายปริศนามีรูปร่างสูงใหญ่จนน่าหวาดหวั่น อาจเทียบเท่าหรือเกินกว่าสองเมตรเสียอีก มุมปากห้อยลงเล็กน้อย ลักษณะคล้ายกับมนุษย์ร่างกายไม่สมประกอบดวงตาเย็นชาเยี่ยงสัตว์ปั่า กลิ่นอายความดุร้ายคละคลุ้งชนิดไม่เก็บซ่อนไม่ใช่ลาเนวุส…ไคลน์ปล่อยมือจากดวงตาดำล้วน มันผ่อนคลายความกดดันลง เดินตรงไปตามทางโดยไม่แยแสการ‘เพ่งมอง’ ของอีกฝั่าย จนกระทั่ง มันเดินพ้นกรอบประตูห้องน้ำตรงสุดทางเดิน โดยไม่ทำให้ชายปริศนาตรวจพบความผิดปรกติห้องน้ำและห้องเกิดเหตุอยู
