ท่ามกลางอาคารโบราณมืดมิด ไคลน์เดินไปรอบโถงหลักพร้อมกับตะเกียงในมือ จุดประสงค์คือการตรวจสอบว่า ยังมีทางเข้าออกอื่นเหลืออยู่อีกหรือไม่ แน่นอน มันไม่กล้าย่างกรายเข้าไปในทางเดินคับแคบตรงกลาง ทางเดินซึ่งนำพาไปสู่บานประตูอาบโลหิต ส่วนกองทัพงูจำนวนมาก ถูกขับไล่โดยสายลมหนาวเย็นเช่นเดิมเมื่อยืนยันแน่ชัดว่าไม่มีทางอื่น ไคลน์รีบถอยกลับไปยืนข้างประตูทางเข้าแรกสุด สายตาชำเลืองมองซอมบี้สามตนและมาดามชารอนกำลังติดตั้งระเบิดตามจุดต่างๆ“เธอดูชำนาญมากเลยนะ” ไคลน์รำพันพลางถอนหายใจแผ่วเบาเป็นไปตามคาด ซอมบี้ทั้งสามไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อคำพูดชายหนุ่ม
เหตุผลหลักก็คือ ไคลน์ใช้พลังวิญญาณของตนผนึกนกหวีดทองแดงไว้ ไม่อย่างนั้น คงถูกต้อนรับอย่าง ‘อบอุ่น’ จากเหล่าซอมบี้ทรงพลังว่ากันตามตรง มันไม่อยากพกนกหวีดทองแดงติดตัวสักเท่าไร แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่ต้องการถูกวิญญาณมารครอบงำ จึงไม่มีทางเลือก จำเป็นต้องยอมเสียสละพลังวิญญาณบางส่วนไปผนึกนกหวีดมิสบอดี้การ์ด ไม่สิ มาดามชารอน เธอเคยบอกว่าตัวเองเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวางระเบิด ดูเหมือนจะไม่ได้โกหกสินะ…เคยทำงานประเภทนี้มาก่อน? หรือพลังโอสถบางชนิดช่วยให้ชำนาญการวางระเบิด? จากเอกสารลับของเหยี่ยวราตรี มีบางเส้นทางเข้าข่าย เช่นลำดับเก้า อาชญากร นักโทษ นักรบและนักล่า ลำดับแปด เจ้าพนักงาน ลำดับเจ็ด เจ้าศาสตรา และผู้พิทักษ์ข้อมูล…อย่างหลังสุดมีชื่อเล่นว่า ‘นักสืบ’ เป็นเส้นทางภายในก
