แปลกใจกว่าทำไมเธอถึงยอมช่วยโดยไม่คิดเงิน…ไคลน์ยืนจ้องมองซากดินหินพลางรำพันแน่นอน เราเองก็เข้าไปได้เช่นกัน…เพราะเรามีร่างจิต!ไคลน์กำลังกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ แต่ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า“ไปปิดงานกันเถอะ”มันดีดนิ้วเสียงดังด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ จากนั้นก็นำทางสามซอมบี้กลับเข้าห้องใต้ดินของบ้าน ส่วนชารอนหายตัวไปสักพักแล้ว
ภายใต้ห้องใต้ดินโอ่อ่า มิลเลอร์·คาเตอร์กำลังเดินกระวนกระวาย สายตาเหลือบมองประตูห้องลับเป็นระยะเมื่อเห็นนักสืบเชอร์ล็อก·โมเรียตี้เดินออกมาพร้อมผู้ช่วยมิลเลอร์รีบซักถามเสียงกังวล“ข้างในเกิดอะไรขึ้น?”ไคลน์แสร้งหายใจหอบ“สภาพของอาคารใต้ดินเก่ามาก คล้ายกับไม่เคยถูกบูรณะซ่อมแซมเป็นเวลานาน ขณะพวกเรากำลังขับไล่งู เพียงขยับพลาดนิดเดียว โครงสร้างก็ถล่มลงมาทันที่ แต่โชคดีว่ายืนอยู่ใกล้กับทางออก จึงวิ่งหนีทันหวุดหวิด”“โอ้วายุสลาตัน! อาคารใต้ดินอันตรายขนาดนั้นเชียว?”มิลเลอร์เลื่อนกำปันขึ้นมาทาบอก“ใช่ครับ สำหรับอาคารโบราณ ส่วนใหญ่จะมีสภาพชำรุดทรุดโทรมและไม่ถูกบูรณะตามหลัก มีแค่ส่วนน้อยจะได้รับการบำรุงรักษาเป็นอย่างดี” ไคลน์ตอบฉะฉาน “ผมจะพาคุณเข้าไปยืนยันสถานการณ์ด้านใน”
“มันจะไม่ถล่มลงมาอีกแน่นะ?” มิลเลอร์แสดงสีหน้ากังวล“ไม่ครับ บริเวณทางเข้าปลอดภัยมาก” ชายหนุ่มจงใจปัดฝุั่นพลางแกล้งไอเสียงดัง จากนั้นก็เดินนำทางนายจ้างไปยังหน้าจุดหินถล่ม บริเวณกำแพงและประตูโถงหลักล้วนถูกซากหินก้อนใหญ่ปกปิดมิ