“ท่านมิสเตอร์ฟูล รบกวนช่วยแจ้งกับมิสเตอร์เวิร์ลด้วยว่า ผมจะรีบหารากแก้วและยางไม้ของต้นไม้มนุษย์หมอกทึบโดยเร็ว”หลังจากได้รับคำตอบจากเดอะซัน ไคลน์ผงกศีรษะเล็กน้อยพลางพึมพำกับตัวเอง“ประเมินจากสีหน้าและแววตา เขาค่อนข้างพึงพอใจกับอาวุธ”“แม้จะต่อสู้ภายใต้สภาพแวดล้อมไม่ตรงตามเงื่อนไข แต่ขวานเฮอริเคนก็นับว่าทรงพลังอย่างมากอยู่ดี”ไคลน์ส่งต่อรายละเอียดและข้อมูลของขวานเล่มดังกล่าวในนามของเดอะเวิร์ล รวมถึงข้อจำกัดอาวุธ มันไม่อยากใช้เสียงเดอะฟูลพูดโดยตรง เพราะเกรงว่าจะไม่เข้ากับภาพพจน์ของตัวตนยิ่งใหญ่หลังจากจัดการเรียบร้อย ไคลน์ไม่คิดอยู่ในมิติหมอกเทานานนัก มันห่อหุ้มร่างกายตัวเองด้วยพลังวิญญาณและดำดิ่ง
กลับโลกจริงทันที่ ปิดท้ายด้วยการเปลี่ยนชุด และเดินออกจากถนนปาล์มดำของเขตตะวันตก…เขตตะวันออก ถนนดาราวีณ ผับสภาพเก่าโทรมแต่คลาคล่ำผู้คนซิล·เดียร์ชาปิดปากและจมูกขณะจามเสียงค่อย สำหรับเธอแล้ว สิ่งบัดซบภายในผับแห่งนี้ไม่ใช่เฉพาะแค่กลิ่นเหม็นชวนอาเจียนของเหล้าและเหงื่อไคล แต่ยังรวมถึงการต้องเดินเบียดท่ามกลางผู้คนตัวสูงกว่า หมายความว่าจมูกของเธอจะอยู่ในระนาบเดียวกับรักแร้ของมนุษย์กลิ่นเหม็นเปรี้ยวเหล่านั้นหลังจากอาศัยความพยายามส่วนตัวและพลัง ‘ผู้ตัดสิน’ช่วยแหวกทาง ซิลนำพาตัวเองมาถึงบาร์เหล้าสำเร็จ และได้พบกับบุคคลอันเป็นเปั้าหมายอีกฝั่ายคือชายหนุ่มอายุราวยี่สิบ ใบหน้าเรียวยาวคล้ายม้าขนคิ้วยุ่งเหยิงและด
