เขตเชอร์วู้ด ถนนปรารถนาตั้งอยู่ใกล้กลับแม่น้ำทัสซอคซึ่งไหลพาดผ่านเมืองเบ็คลันด์คนเดินถนนผ่านไปมาสามารถมองลอดผ่านช่องว่างระหว่างอาคารบ้านเรือน เพื่อพบกับแม่น้ำสายใหญ่แต่มีสีค่อนข้างขุ่นมัวด้านหลังนักข่าวหนังสือพิมพ์ ‘เกาะกระแสรายวัน’ ไมค์·โยเซฟ ก้าวเท้าลงจากรถม้า ปลายนิ้วของมันกำลังชี้ไปทางอาคารสามชั้นสีฟั้าอมเทาตรงหน้า ด้านข้างมีชายสวมโค้ทกระดุมสองแถวสีดำยืนประกบ เป็นใครไม่ได้นอกจากไคลน์ ผู้สวมหมวกทรงกึ่งสูงใบโปรดและแว่นตากรอบทอง“นั่นคือกุหลาบทองคำ ซ่องถูกกฎหมายอันดับหนึ่งของเขตสะพานเบ็คลันด์และเขตเชอร์วู้ด ประตูเปิดบ่ายสามโมงตรงและจะปิดในเวลาตีสองของวันถัดไป”ซ่องถูกกฎหมายอันดับหนึ่งในเขตเชอร์วู้ดและสะพานเบ็คลันด์? หรืออีกความหมายหนึ่ง ยังมีซ่องคุณภาพดีกว่านี้แต่ไม่ถูก
กฎหมาย…ไคลน์พึมพำกับตัวเอง สายตามองไปยังทางเข้าอาคาร บานประตูมีสัญลักษณ์กุหลาบทองคำสลักอยู่ แต่ไม่มีปั้ายชื่อแขวนไว้“แบบนี้นับเป็นโสเภณีด้วยหรือ?” ไคลน์ซักถามเสียงเรียบ“แน่นอน เพียงแต่พวกหล่อนเกรดสูงกว่า” ไมค์·โยเซฟเดินนำอย่างชำนาญ พลางใช้มือผลักประตูหน้าของอาคารกุหลาบทองคำเพียงย่างกรายเข้าไป ไคลน์ได้กลิ่นน้ำหอมหลายชนิดผสมปนเป ตามด้วยเสียงปลอบประโลมเจือความเย้ายวนของดนตรีมันกวาดสายตามองตามนิสัย และได้พบการ์ดคุมซ่องสวมชุดโค้ทสีดำ สวมหมวกทรงกึ่งสูง พวกมันยืนกระจายทั่วทุกมุมของห้องโถงหลัก สิ่งนี้ไม่น่าแปลกใจสักเท่าไร ใน
