แถบชานเมืองของเขตราชินี ณ สนามม้ากว้างขวางและปราศจากผู้คนออเดรย์·ฮอลล์กำลังนั่งบนหลังม้าตัวเมียสีน้ำตาลเข้มเธอจงใจควบไปหลบตรงมุมอาคาร แสร้งทำเป็นปรึกษาบางสิ่งกับไวเคาต์กายลินเด็กสาวสวมรองเท้าบูตยาวถึงเข่า ท่อนบนเป็นชุดขี่ม้าสตรีและเสื้อคลุมทับยาวถึงเอว หมวกนิรภัยเข้าชุดสีเดียวกันภาพลักษณ์โดยรวมสง่างาม ใบหน้าเลอโฉมสมราคาคุณหนูตระกูลใหญ่ โดยมีซูซี่ สุนัขขนสีทองฟูฟั่อง กำลังนั่งด้านข้างม้าอย่างว่านอนสอนง่าย บนลำตัวมีสิ่งของคล้ายกระเปั๋าหนังสะพายอยู่ซิล ปลอมตัวเป็นคนสนิทไวเคาต์กายลิน จ้องมองท่อนขาเรียวยาวของออเดรย์ด้วยสายตาอิจฉา ขณะเดียวกันก็แอบเขย่งปลายเท้าเพิ่มส่วนสูงโดยไม่รู้ตัว
“การขี่ม้าเพียงอย่างเดียวช่างน่าเบื่อหน่าย ต้องผนวกเข้ากับการล่าสัตว์เท่านั้น ชีวิตจึงจะมีรสชาติซาบซ่าน แน่นอน ผมหมายถึงการขี่ม้าของสุภาพบุรุษ หากเป็นอิสตรีงดงามบนหลังม้า ไม่ว่ากระทำสิ่งใดก็ล้วนน่าดูชมไปเสียทั้งหมด” ไวเคาต์กายลินจ้องมองออเดรย์พลางกล่าวทีเล่นทีจริงเด็กสาวยิ้มตอบ“เทศกาลล่าสัตว์หนถัดไปยังอีกตั้งหลายเดือนมิใช่หรือ”ช่วงมิถุนายนถึงปีใหม่ของทุกปี ชนชั้นสูงของอาณาจักรโลเอ็นมักมีธรรมเนียมปฏิบัติอย่างหนึ่งร่วมกันคือ กลับมายังเบ็คลันด์ เข้าร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ งานลีลาศ และซาลอน ทั้งหมดล้วนเป็นงานใหญ่ หลายเรื่องราวเกิดขึ้นภายในระยะเวลาไม่กี่เดือนของช่วงท้ายปี เมื่อธรรมเนียมปฏิบัติดังกล่าวถูกสืบทอดนานหล