แวดล้อมรอบตัว บางทีอะไรๆ อาจจะดีขึ้น”“ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากทิ้งทิงเก็น ไม่อยากทิ้งบ้านหลังนี้เอ่อ พวกเราจะกลับมาอีกครั้งแน่นอน แต่ไม่ใช่ตอนยังไม่แก่”เมลิสซ่ากวาดสายตามองสิ่งของบนโต๊ะรับประทานอาหารปากพะงาบหุบอ้าหลายครั้งก่อนตัดสินใจเปล่งเสียง“แต่เบลล่า…”หลังจากไคลน์เสียชีวิต เธอไม่ต้องการสาวใช้ประจำครอบครัวอีก แต่เมื่อคิดว่าเบลล่าอาจต้องตกงาน ชีวิตของเด็กคนนั้นอาจย่ำแย่และไม่มีใครให้พึ่งพา เมลิสซ่าจึงละทิ้งความคิดดังกล่าว เธอไม่นึกเสียดายเงินค่าจ้างของเบลล่าสัปดาห์ละ ห้า
ซูล เนื่องจากตระกูลโมเร็ตติมีรายรับประจำปีไม่ต่ำกว่า สามร้อยปอนด์เมื่อได้ยินเช่นนี้ เบ็นสันส่ายศีรษะพลางยิ้ม“ยังเหลือเวลาอีกหลายเดือน นานพอให้เบลล่ามองหางานใหม่ ก่อนจะถึงเวลานั้น พวกเรายังคงมอบค่าจ้างและห้องนอนให้เธอเหมือนเดิม เหนือสิ่งอื่นใด ทักษะทำอาหารของเบลล่าพัฒนาขึ้นมากแล้ว มีโอกาสสมัครเป็นแม่ครัวในบ้านใครสักคน แต่น่าเสียดาย…ช่างมันเถอะ อย่าลืมสิ เรื่องย้ายบ้านจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อ เธอสอบติดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งเบ็คลันด์”เบ็นสันต้องการจะพูดว่า ‘แต่น่าเสียดาย คงจะดีไม่น้อยถ้าเบลล่ามีเวลาฝึกฝีมือทำครัวนานกว่านี้’ อย่างไรก็ตาม เมื่อได้เห็นสีหน้าเจ็บปวดของน้องสาว มันรีบเปลี่ยนเรื่องอย่างไม่มีทางเลือกโดยไม่รอให้เมลิสซ่ากล่าวสิ่งใด เบ็นสันใช้ฝั่ามือลูบไล้เส้นผมพลางอมยิ้ม
“พรุ่งนี้ฉันจะลาออกจากงานประจำ อุทิศเวลาทั้งห
