ถนนคอนกรีตเริ่มสกปรกจากภาวะฝนตกหนักเป็นเวลานานเสาตะเกียงแก๊สสูงเท่าชายโตเต็มวัยตั้งเด่นตระหง่านสองข้างฝังแสงสลัวส่องเข้ามาภายในห้องโดยสารรถม้าอย่างพร่ามัวเนื่องจากกระจกถูกฝั้าและเม็ดฝนปกคลุมรถม้าเช่าขับผ่านท้องฟั้ายามราตรี สองข้างทางมีผู้คนสัญจรขวักไขว่ บ้างสวมหมวกปั้องกันฝน บ้างใช้ร่มคันใหญ่บดบังไคลน์นำแผ่นหลังเอนพิงเบาะติดผนัง สายตากำลังทัศนาวิวทิวทัศน์ยามค่ำของเมืองหลวงด้วยอากัปกิริยาผ่อนคลายทันใดนั้น อุณหภูมิภายในห้องโดยสารรถม้าพลันลดลงกะทันหัน สายลมเย็นหม่นหมองหมุนวนอย่างอ่อนโยนไคลน์รีบหันหน้ามองตามสัญชาตญาณ และได้พบมิสบอดี้การ์ดในชุดหรูหราสีดำกำลังนั่งบนเบาะฝังตรงข้ามโดยไม่ให้สุ้มเสียงสาวสวยกล่าวด้วยท่องทำนองล่องลอยและมายา“เนตรแห่งปัญญาสัมผัสถึงฉันได้”
กะแล้วเชียว…ไคลน์ผงกศีรษะรับอย่างไม่ประหลาดใจนัก“เขามีสมบัติวิเศษจำนวนมาก อาจมีสักชิ้นช่วยในการตรวจจับและบางทีคงมีองค์กรคอยสนับสนุนเบื้องหลัง”หากไม่แล้ว แทบเป็นไปไม่ได้เลย กับการรวบรวมสมบัติวิเศษค่อนข้างทรงพลังหลายชิ้นด้วยระยะเวลาเพียงสามสิบปีเมื่อนำไปเทียบกับกรณีก่อนหน้า ระดับบุคคลอย่างพลเรือโทวายุคีลิงเกอร์ ก็ยังถือครองสมบัติวิเศษแค่ ‘ยุบพองหิวโหย’เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น แม้มันจะมีตำแหน่งเป็นถึงหนึ่งในเจ็ดพลเรือโจรสลัดอันยิ่งใหญ่ ผู้ปล้นชิงเรือบรรทุกสินค้าบนน่านน้ำจำนวนมาก…แต่เรื่องนี้ก็พอเข้าใจได้ พลเรือโทคีลิงเกอร์อาจมีมาต
