เหตุผลเชี่ยไรเนี่ย…หลังจากได้ยินคำอธิบายของนักปรุงยาไคลน์ไม่สามารถบังคับสีหน้าให้เยือกเย็นอยู่ได้ แม้จะมีพลังของตัวตลกคอยค้ำจุนก็ตาม โชคยังดีว่า มันกำลังสวมหน้ากากเหล็กปกปิดสีหน้าอารมณ์ไว้นักปรุงยาไม่แยแสท่าทีตอบสนองของทั้งเนตรแห่งปัญญาและไคลน์ มันยังคงเล่าต่อไปราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น“นั่นคือสาเหตุว่าทำไมฉันถึงชอบเบ็คลันด์มาก เมืองแห่งนี้มีโสเภณีเต็มไปหมด เกลื่อนท้องถนนจนเลือกได้ตามใจชอบพวกหล่อนชอบแฝงตัวใกล้กับโรงแสดงดนตรี โรงละคร หรือตามตรอกลึกลับบนถนน มีทั้งทำเป็นอาชีพหลักและงานเสริมส่วนมากมีพื้นเพมาจากสาวใช้และกรรมกร แต่ละคนมีรสชาติแตกต่างกันไป และกล่าวกันว่า ภายในเขตตะวันตกของเบ็คลันด์ นานๆ ครั้งจะมีสตรีชนชั้นสูงตกอับมารับงานอย่างว่าด้วยฉันหวังว่าจะมีโอกาสได้ลิ้มลองสักครั้ง”
“…” ไคลน์รีบขยับหน้ากากแก้เขินพลางเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “แล้วอาจารย์ของคุณไม่คัดค้านการตัดสินใจบ้างหรือ?”นักปรุงยาส่ายศีรษะแผ่วเบา“ไม่เลย เขาถีบฉันกระเด็นออกจากประตูทันทีเมื่อสอนวิชาสมุนไพรจบ และบอกให้ฉันออกไปท่องโลกตามลำพังเพื่อเรียนรู้ชีวิต…บัดซบ! ไม่ยอมบอกแม้กระทั่งวิธีรวบรวมวัตถุดิบหลักของโอสถถัดไป!”เล่ามาถึงจุดนี้ นักปรุงยาหันมาทางไคลน์และอธิบายเสริม“ถ้านายพบผลึกแก่นน้ำพุเอลฟเมื่อไร รบกวนช่วยบอกฉันทันที่ รับรองว่าจะจ่ายเงินให้อย่างงาม แน่นอน ถ้านายมีเงินพอ ให้รีบซื้อมาเก็บไว้ก่อน แล้วนำมาขายฉันในราคาแพ
