ขึ้นมันอดทนต่อความอ่อนเพลียและนั่งพลิกอ่านหนังสือพิมพ์บนเก้าอี้นวมเป็นเวลานาน
ราวยี่สิบนาทีถัดมา สายตาไคลน์เหลือบเห็นมิสบอดี้การ์ดในชุดเดรสสีดำหรูหรา ปรากฏตัวบนบานกระจกมุขหน้าต่างข้างประตูหลักของบ้าน“เสร็จแล้วหรือ?” ไคลน์ซักถามตามความเคยชินมิสบอดี้การ์ดเพียงผงกศีรษะโดยไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่มฟูั่ว…! ชายหนุ่มก้มหน้าครุ่นคิดสักพัก“ขอบคุณสำหรับการคุ้มกัน ปัญหาของผมจบลงแล้ว จะรีบจ่ายอีก เก้าร้อยปอนด์ให้ภายในสองวัน คุณคงทราบว่าระบบถอนเงินมีขีดจำกัด หรือผมควรจ่ายผ่านมาริค?”“จ่ายกับฉัน แล้วก็…สัญญาของพวกเราคือสามวันไม่ใช่วันเดียว”คนสวย คุณช่างมีจรรยาบรรณการทำงานสูงส่ง…แต่นั่นทำให้ผมอึดอัดรู้ไหม…อยากตามไปทำคดีจับชู้พรุ่งนี้ด้วยกันหรือ?
เฮ่อ…สามวันสินะ หมายความว่า สัญญาจ้างจะหมดลงตอนบ่ายวันอาทิตย์…โชคดีว่าไม่ส่งผลต่อชุมนุมทาโรต์…ไคลน์บีบนวดขมับ“ได้ครับ แล้วผมต้องเรียกคุณว่า?”“ไม่จำเป็นต้องรู้” มิสบอดี้การ์ดยกชายกระโปรงสองข้างขึ้นพร้อมกับก้มศีรษะโค้งคำนับอย่างสง่างาม ก่อนจะหายตัวไปจากบานกระจกมุขหน้าต่าง
