ข้าใจว่า พวกมันทั้งหมดคือสมาชิกวงไพ่ตามปกติจากนั้นก็หันกลับมากล่าว“ก่อนจะเล่าให้ฟัง ช่วยเชิญคนเหล่านี้ออกจากห้องก่อนได้ไหม”“ไม่จำเป็น” บุรุษหน้าขาวตอบเสียงทุ้มไคลน์แสร้งลังเลอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมเล่าเรื่องราวแต่โดยดี“ผมบังเอิญทำให้คนใหญ่คนโตผู้มีพลังอำนาจระดับอาณาจักรขุ่นเคืองใจเข้า”เมื่อกล่าวจบ ความเงียบงันปกคลุมห้องแสงสลัวทันที่ บุรุษแววตาดุร้ายและแฝงกลิ่นอายความบ้าคลั่งเกิดอาการชะงักงันร่างกายแข็งที่อไม่ต่างจากรูปปันปูนปลาสเตอร์ผ่านไปราวหนึ่งนาที่ มันตอบกลับด้วยเสียงทุ้มเจือความเย็นชา“ไม่รับภารกิจ เชิญออกไปได้”
‘เห…? ’ไคลน์อึ้งหลายวินาทีเมื่ออีกฝั่ายเดินกลับไปนั่งเล่นไพ่ตามปกติ ก่อนจะได้สติในเวลาถัดมาว่าการเจรจาล้มเหลวไม่เป็นท่า‘ทำเป็นอวดเก่งเล่นไพ่กับซอมบี้กลุ่มใหญ่ในห้องตามลำพัง… ทำเป็นปล่อยจิตสังหารคุกคามอย่างดุร้ายเยี่ยงคนเก่งเสียเต็มประดา… แต่กลับกลัวจนหัวหดเพียงแค่ได้ยินเรื่องราวจากปากเรา…’ไคลน์หัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก มันรีบพูดเสริมอย่างมีความหวัง“คนใหญ่คนโตไม่ได้มีพลังอำนาจในกรุงเบ็คลันด์มากขนาดนั้น…”บุรุษกั๊กดำเมินเฉยไคลน์และเริ่มเล่นไพ่กับเหล่าซอมบี้ต่อซากศพแจกไพ่รอบใหม่ จากนั้น มันก้มมองไพ่ตัวเองพลางส่ายศีรษะ ก่อนจะโยนชิปพนันวางไว้บนโต๊ะ
ไคลน์ถอนหายใจกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า มันเปิดประตูห้องออกไปพบคาสปาสผู้ยังยืนรอด้านนอกพร้อมกับจมูกขี้เมาและรอยแผลเป็นน่าหวาดเสียว“น่
