็อก โฮมส์ ประพันธ์โดยเซอร์อาเธอร์ โคนันดอลย์)ไคลน์ยืนยันจุดเกิดเหตุอีกครั้งเพื่อไม่ให้มีข้อบกพร่องหลงเหลืออยู่ จากนั้นก็เดินวนภายในบ้านด้วยสายตาจดจ่ออยู่กับนาฬิกาพก
เมื่อได้เวลาเหมาะสม ไคลน์สวมแว่นตากรอบทองและยืนรออย่างใจเย็นราวสองนาที่ ตามด้วยการเปิดประตูบ้านเดินออกไปท้องฟั้าเมืองเบ็คลันด์เข้าสู่ความมืดมิด โคมไฟแก๊สบนถนนกำลังส่องให้เห็นภาพสายฝนโปรยปรายสำหรับย่านชนชั้นกลางค่อนไปทางสูงอย่างถนนมินส์ สายตรวจมักเดินลาดตระเวนผ่านเป็นประจำ ไคลน์ยืนรอสักพักจนกระทั่งเปั้าหมายของแผนการปรากฏตัวมันเป็นฝั่ายเดินเข้าไปหาตำรวจระดับปลายแถวสองคนอินทรธนูประดับเพียงบั้งหนึ่งขีด พกปืน กระบอง และร่มกันฝนขณะเดินตรวจตราความเรียบร้อย“คุณตำรวจ! มีโจรพยายามทำร้ายผม!”ไคลน์แสร้งตะโกนเสียงสั่นอย่างชำนาญสภาพอันยับเยินของร่างกายชายหนุ่มช่วยให้ตำรวจสองนายตื่นตัวทันที่ พวกมันรีบควักกระบองออกมาถืออย่างกระฉับกระเฉงพลางกวาดสายตามองรอบตัว
“โจรอยู่ไหน”ตำรวจหน้ากลม ตาน้ำตาล ถามเสียงทุ้มไคลน์ชี้ไปทางบ้านตัวเอง“มันแอบเข้าไปในบ้านผมและซุ่มทำร้าย! มันพยายามจะฆ่าผม! ตะ…แต่ระหว่างการต่อสู้ ผมบังเอิญแทงมันตาย”แทงตาย…ตำรวจทั้งสองหันมองหน้ากัน ก่อนจะหันกลับมาจ้องไคลน์หัวจรดเท้า“นำทางพวกเราไป”“ครับ!”ไคลน์แสร้งตีหน้าหวาดผวาประหนึ่งคนขวัญอ่อน มันเดินนำทางตำรวจไปถึงหน้าบ้านเลขที่สิบห้า ถนนมินส์และหยิบกุญแจออกมาไขประตูเปิดประตูเข้าไ
