และอวดโอ่กว่าเดิมเล็กน้อย‘18 : 39? เพิ่งจะผ่านมาไม่นาน’ไคลน์เก็บนาฬิกาพกพร้อมกับถือไม้ค้ำและกระเปั๋าสัมภาระใบใหญ่ ตามด้วยการเดินออกจากชานชาลาสถานีรถจักรไอน้ำปะปนไปกับฝูงชนอย่างไม่รีบร้อน
ทันใดนั้น ไคลน์หักเลี้ยวกะทันหัน ส่งผลให้บุคคลเดินตามหลังเผลอชนจนกระเปั๋าสตางค์ร่วงหล่น แต่มันหาได้แยแสยังคงเดินตรงไปตามทางเดินซีเมนต์อย่างเป็นธรรมชาติเปั้าหมายคือทางแยกตรงหน้ามุมสายตาเหลือบเห็นเสาต้นใหญ่ ล้อมรอบด้วยลานหญ้าและสวนดอกไม้ มองผิวเผินคล้ายกับปล่องไฟขนาดมหึมา‘ไม่สิ นั่นคือปล่องไฟของจริง’ไคลน์มองเห็นยอดบนสุดของต้นเสา ทำการพ่นควันหนาแน่นออกมาท่วมท้นบรรยากาศ ควันบางส่วนลอยสูงขึ้นฟั้าบางส่วนควบแน่นกลายเป็นของเหลวหยดเล็กกระจัดกระจายชายหนุ่มชะงักฝีเท้าพร้อมกับวางกระเปั๋า จากนั้นก็กางหนังสือพิมพ์และแผนผังเมืองด้วยมือสองข้างระหว่างการเดินทางบนรถจักรไอน้ำ ไคลน์วางแผนล่วงหน้าไว้แล้ว ว่าตนต้องมุ่งหน้าไปยังจุดใดเป็นลำดับแรก และกระทำสิ่งใดบ้าง
จากประสบการณ์นักทำนายกว่าสองเดือน รวมถึงการตกผลึกโอสถตัวตลกตลอดช่วงเช้า ไคลน์เริ่มตระหนักว่า แก่นแท้ของพลังตัวตลกมีใจความดังนี้ :“แม้จะมีพลังหยั่งถึงโชคชะตาได้เล็กน้อย แต่ต่อหน้าทะเลโชคชะตาอันกว้างใหญ่ มนุษย์ย่อมไม่มีพลังฝืนลิขิตฟั้าฉะนั้น เราจำเป็นต้องสวมหน้ากากยิ้มแย้มตลอดเวลา เพื่อเก็บงำความปวดร้าว โศกเศร้า สับสน และจิตตก”หลังจากตระหนักได้ ไคลน์สัมผัสถึงการ