ไคลน์รีบล้วงกระเปั๋าตามสัญชาตญาณ มือข้างหนึ่งจับยันต์เพลิงสุริยัน ส่วนอีกข้างจับนกหวีดทองแดงของอะซิกมันสัมผัสว่าความเย็นละมุนจากพลังวิญญาณนกหวีดอยู่ในปริมาณเจือจาง คล้ายกับถูกสะกดไว้โดยบางสิ่งที่มองไม่เห็น แต่ทางด้านยันต์เพลิงสุริยันยังคงอบอุ่นและมอบความสบายใจเช่นเคยอาศัยความสบายใจ ไคลน์รีบเข้าฌานเพื่อเรียกความสุขุมกลับมา จะได้ไม่ก่อความผิดพลาดขึ้นแม้เพียงเล็กน้อยมันหันหน้ามองเลียวนาร์ด·มิเชลพร้อมกับชี้ปลายคางไปทางเมกูสถัดมาชายหนุ่มใช้พลังตัวตลกฝืนปันรอยยิ้มสมบูรณ์แบบและหันไปพูดกับเด็กสาว“รับกาแฟสักถ้วยไหม หรือชาดำ?”เมกูสใช้ฝั่ามือลูบคลำท้องปั่องคล้ายกำลังรับฟังบางสิ่ง
“น้ำอุ่นหนึ่งแก้วก็พอค่ะ ดิฉันต้องการสนทนากับพวกคุณในหัวข้อลาเนวุส ใครบางคนบอกว่าพวกคุณรู้จักเขาเป็นอย่างดี”“ใครหรือครับ?”เลียวนาร์ดไม่หลงเหลือมาดของสุภาพบุรุษขี้เล่นแม้แต่นิดเดียว สีหน้าและน้ำเสียงค่อนไปทางแข็งที่อตะกุกตะกักเมกูสหัวเราะคิกคัก“เด็กในท้องค่ะ เขารู้หลายเรื่อง จะเรียกว่าฉลาดมากก็ไม่ผิดนัก”ไคลน์ฝืนกลืนคำด่าลงคอ ก่อนจะหันไปส่งสัญญาณบอกให้เลียวนาร์ดช่วยทำให้เมกูสสงบจิตใจนักกวีเที่ยงคืนยิ้มแห้งพลางชี้นิ้วไปทางโซฟาหนานุ่มในห้องรับแขก“ทางเราก็ต้องการพูดคุยเรื่องนั้นเหมือนกัน มีหลายคำถามยังคาใจเกี่ยวกับลาเนวุส”
ด้านหลังโต๊ะทำงาน โรแซนนั่งมองเหตุการณ์ด้วยสีหน้าฉงนเธอไม่เข้าใจว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่กล้าเข
