จนกระทั่งถึงถนนข้างเคียงสุดท้ายจึงเป็นการเช่ารถม้ากลางคืนราคาแสนแพงกลับถนนซุตแลนมาดามเชอรอนในเดรสดำสวยสง่า เดินย่างกรายอย่างไม่รีบร้อนขึ้นไปยังชั้นสองของตัวบ้านเธอส่งสัญญาณบอกเหล่าสาวใช้ให้แยกย้ายกลับห้องตัวเองจากนั้นจึงเปิดประตูห้องนอนด้วยท่าทางผ่อนคลาย
ทันใดนั้นนัยน์ตากระจ่างสดใสพลันหดลีบอย่างผิดวิสัย ส่องสะท้อนภาพด้ายโปร่งใสเส้นบางชนิดมิอาจมองเห็นด้วยตาเปล่าพวกมันไม่สะท้อนแสงหรือแผ่ออร่าวิญญาณ คล้ายกับเส้นผมมนุษย์ถูกแปรสภาพหากไม่ตระหนักถึงด้ายชนิดนี้ล่วงหน้า หรือครอบครองดวงตาชนิดพิเศษ คนปกติไม่มีทางหาพบแน่นอน ต่อให้ส่องด้วยเนตรวิญญาณก็ตามด้ายบางโปร่งใสเกือบทั้งหมดฉีกขาดร่วงกราวกระจัดกระจายเต็มพื้นห้องนอนสายตามาดามเชอรอนพลันหันไปจ้องตู้นิรภัยใบใหญ่ด้วยบรรยากาศดำมืด………36 ถนนซุตแลนสำนักงานรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬ
ดันน์อ่านหนังสือพิมพ์อย่างผ่อนคลายด้วยท่านั่งไขว่ห้างทันใดนั้นสายตาเหลือบมองชายหนุ่มสีหน้าอึมครึมผู้ยืนปรากฏตัวหน้าห้องทำงานตนดันน์ถอนหายใจแผ่วเบาก่อนซักถาม“ไม่ใช่ว่าวันนี้ คุณมีแผนแทรกซึมเข้าบ้านมาดามเชอรอนเพื่อหาเบาะแสหรอกหรือ? เจอปัญหาเข้าสินะ?”ไคลน์ผงกศีรษะขึงขัง“ใช่ครับ ผมพบหลักฐานชวนให้สงสัยว่า มาดามเชอรอนเป็นสมาชิกของนิกายแม่มด”“นิกายแม่มด?”ดันน์ลดหนังสือพิมพ์ลงพลางทวนคำ“คุณพบสิ่งใด?”ไคลน์ไม่ได้นั่งลง ฝั่ามือสองข้างเท้าขอบโต๊ะทำงานดันน์ในลักษณ์โน้มตัวและทิ้งน้ำหนักไ
