ังนั้น ตนไม่ควรนำนกหวีดติดตัวเมื่อเดินทางไปยังสุสานหรือปราสาทโบราณ ไม่อย่างนั้นคงเป็นการรนหาความตายมากกว่าปฏิบัติภารกิจไคลน์รีบเตือนสติตัวเองพลางอุ้มร่างส.ส.เมย์นาร์ดขึ้นไปนอนบนเตียงในสภาพเดิมสายตาเหลือบเห็นรอยช้ำลึกซึ่งเกิดจากการกระแทกไม้ค้ำสุดแรง แต่มันรีบใช้ผ้าขาวปิดไว้และแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น…ขอโทษนะทอเร่ นายรับหน้าไปก็แล้วกันภารกิจวันนี้สิ้นเปลืองยันต์ไปสองแผ่น ต้องไม่ลืมทำเรื่องเบิกเงินคืน …ชายหนุ่มครุ่นคิดหลายสิ่งในหัวขณะเก็บกวาดจุดเกิดเหตุ
เมื่อเสร็จสรรพ ไคลน์หยิบภาพวาดของหญิงสาวในนิมิตพร้อมกับเดินออกไปนอกห้องบานประตูไม้ถูกเปิดด้วยเสียงแอ๊ด มันเห็นสารวัตรทอเร่กำลังยืนห้ามมิให้ใครเข้าใกล้ห้อง“…เมื่อครู่เสียงอะไร?” ทอเร่หันมาถามเสียงการต่อสู้ดังเล็ดลอดออกนอกห้องจนมนุษย์ปรกติสัมผัสถึงไคลน์ฉีกยิ้ม มันจงใจเล่าเกินความจริงเพื่อให้ฟังดูเหมือนเรื่องขำขัน“สส.เมย์นาร์ดคืนชีพกลับมาอีกครั้งและพยายามสวมกอดผมอย่างแนบแน่น”“…อย่าเล่นมุกแบบนี้”ทอเร่มองเข้าไปในห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“ไม่ขำสักหน่อยหรือ?”ไคลน์อมยิ้มพลางโบกไม้โบกมือ
“ความจริงก็คือ ศพส.ส.เมย์นาร์ดคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่ทราบสาเหตุ ผมเข้าใจว่ามันฟังดูเหมือนเรื่องเล่าสยองขวัญแต่ขอรับประกันว่าเป็นเรื่องจริง โชคดีว่าผมเชี่ยวชาญมากพอและใช้พิธีกรรมเวทมนตร์ทำให้เขาหลับไปตลอดกาล”“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสาเหตุการตายไหม?”ทอเร่ซักถามสีหน้
