ณะลุกเดินเข้าไปใกล้โต๊ะยาว“น้ำบริสุทธิ์ 80 มิลลิลิตร น้ำแอปเปิลหนาม 5 หยด ผงทานตะวันขอบดำ 7 กรัม ผงหญ้าปล้องทอง 10 กรัม พิษใบเฮ็มล็อก 3 หยด…”ชายหนุ่มจ้องมองแผ่นกระดาษหนังเรียบเนียนพร้อมกับเปรียบเทียบสูตรผลิตโอสถตัวตลกในความทรงจำเมื่อพบว่าไม่มีความแตกต่าง ไคลน์พยายามระลึกถึงวิธีการปรุงโอสถซึ่งนีลล์เคยสาธิตให้ดูเมื่อเดือนก่อน
มันสูดลมหายใจเข้าออกทีละนิดอย่างละเมียดละไม อารมณ์ถูกปรับให้สุขุมเยือกเย็น ด้วยเครื่องไม้เครื่องมือภายในห้องแปรธาตุ อันดับแรกต้องกลั่นน้ำบริสุทธิ์เสียก่อนน้ำบริสุทธิ์ในทุกสูตรโอสถจะหมายถึงน้ำสะอาดซึ่งถูกกลั่นซ้ำหนแล้วหนเล่าจนใสบริสุทธิ์ถัดมา หลังจากล้างหม้อโลหะสีดำเสร็จ ชายหนุ่มโยนวัตถุดิบเสริมลงไปทีละชนิด หากย้อนกลับไปสมัยโลกเก่า ตัวมันนับว่ามีทักษะการใช้แล็บเคมีเข้าขั้นเชี่ยวชาญเนื่องจากวัตถุดิบวิเศษยังไม่ถูกใส่ลงไปเพื่อสร้างปฏิกิริยาเหนือธรรมชาติ ภาพในหม้อจึงมีเพียงเศษผงสีสันต่างๆ กำลังลอยเหนือผิวน้ำเมื่อเตรียมการเสร็จ ไคลน์ชำเลืองมองสองวัตถุดิบหลักพลางครุ่นคิดในสูตรไม่ได้ระบุน้ำหนักของเขาแพะและดอกกุหลาบ มีความเป็นไปได้ว่า ขอเพียงเป็นเขาแพะสมบูรณ์หนึ่งกิ่งก็นับว่าใช้ได้ กุหลาบโฉมมนุษย์เองก็เช่นกัน ไม่สนว่าจะมีน้ำหนักหรือปริมาณเท่าใด…
ต้องใช่แน่ ในโลกลึกลับสุดพิสดารของผู้วิเศษ เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งแปลกประหลาดเช่นนั้นก็ไม่ต้องมัวตวงให้เสียเวลา ไม่มีคำว่ามาก
