มันยกมือขวาขึ้นบีบนวดขมับตามนิสัยปรกติ มือซ้ายล้วงหยิบไปปขึ้นมาสูดดมกลิ่นยาสูบแห้งหลังจากฟุดฟิดสักพัก ดันน์ใช้มือขวาควักกล่องไม้ขีดไฟออกมาถือ ประหนึ่งหลงลืมกฎเหล็กของเหยี่ยวราตรีชั่วขณะมันลงมือจุดไม้ขีดและนำไปจ่อตรงช่องยาสูบ ควันขาวนวลพลันลอยฟุั้งคละคลุ้งภายในห้องทำงาน กลิ่นหอมหวนชวนให้เคลิบเคลิ้มสัมผัสจมูกไคลน์บางเบา“ขอโทษที่ ลืมไปว่าคุณไม่สูบ”
“ยาสูบเป็นอันตรายต่อสุขภาพนะครับ”ไคลน์ตักเตือนด้วยสีหน้าขึงขังดันน์หลับตาลงพลางครุ่นคิด มือซ้ายโบกไปปเป็นวงกลมอย่างนุ่มนวล“ดูเหมือนว่า ผมเริ่มเข้าใจบางสิ่งขึ้นมาบ้างแล้ว”ไม่เลยหัวหน้า คุณยังไม่เข้าใจอะไรเลยต่างหาก แล้วก็เลิกเข้ามาแย่งกินอาหารในความฝันผมสักที!ชายหนุ่มไม่ได้พูดออกไป เพียงอมยิ้ม“อีกไม่นาน คุณคงขอเลื่อนลำดับอย่างเป็นทางการแล้วใช่ไหม…”ดันน์กล่าวติดตลกขณะสูดไปปผสมมินต์และยาสูบเข้าไปหนึ่งฟอดใหญ่ก็อยากจะส่งพรุ่งนี้อยู่หรอก…ไคลน์ตอบในใจ มือซ้ายพลางหยิบนาฬิกาใบองุ่นออกมาตรวจสอบ
“หัวหน้า ผมขอตัวไปหาลุงนีลล์ก่อน คาบเรียนวิชาเร้นลับกำลังจะเริ่ม”“เชิญ”ดันน์เงยหน้ามองตามหลังไคลน์ มือซ้ายถือไปปพร้อมกับควันขาวลอยกรุ่นหลังจากปิดประตูห้องทำงาน ชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องบันไดหิน แต่ระหว่างทาง สายตากลับเหลือบเห็นพนักงานใหม่สองคนภายในห้องทำงานพลเรือนชายหนึ่งหญิงหนึ่งพนักงานใหม่สินะ…ภายในหัวไคลน์กำลังคิดอะไรเรื่อยเปือยก่อนจะได้ข้อสรุป มันต้องย
