บ้านในเขตนี้มีคุณภาพดีกว่าบนถนนดารารัตน์ แต่ยังไม่โอ่อ่าเทียบเท่าถนนฮาเวิส หน้าบ้านมีสวนหย่อมขนาดกะทัดรัดก่อนเข้าไปถึงตัวอาคารกริ๊ง! กริ๊ง!ไคลน์ดึงกระดิ่งเชือกหน้าบ้านอย่างเบามือไม่กี่อึดใจถัดมา เสียงฝีเท้าดังกุกกักจากภายใน พร้อมกับบานประตูถูกผลักเปิดออกเป็นอะซิก บุรุษผิวสีแทน สวมชุดอยู่บ้านตามสบาย เชิ้ตขาวและกั๊กน้ำตาล กางเกงสีเข้าชุด ใบหน้ายิ้มแย้มเฉกเช่นทุกครั้ง“ไคลน์เองหรือ ผมกำลังจะเขียนจดหมายถึงคุณพอดี”อะซิกฉีกยิ้มกว้าง“เพิ่งกลับมาถึงเมื่อคืน”ไคลน์จ้องมองติ่งหูขวาตามสัญชาตญาณ ไฝขนาดเล็กของอะซิกยังปรากฏในจุดเดิม
“มิสเตอร์อะซิก ผมพบเบาะแสอดีตของคุณแล้ว”“จริงหรือ?”สีหน้าอะซิกพลันตื่นเต้น ดวงตาเริ่มส่องประกาย ความเศร้าเจือจางลงหลายส่วน“เข้าไปคุยข้างในกันเถอะ”ไคลน์เสนอแนะพลางกวาดสายตามองรอบอะซิกพยักหน้ารับพร้อมกับขยับตัวหลบเพื่อเปิดทางจากนั้นก็ล็อกประตูบ้านลงกลอนมิดชิด ไคลน์ถูกนำทางมายังโซฟาตัวใหญ่ใจกลางห้อง“เบาะแสเป็นแบบไหน”อาจารย์ผิวแทนถามร้อนรนชายหนุ่มคาดไม่ถึงว่าจะได้พบอะซิก บทพูดจึงถูกเรียบเรียงในหัวสมองอย่างกะทันหัน“ภารกิจล่าสุด…ผมออกเดินทางไปปราบวิญญาณอาฆาตในหมู่บ้านลามุด”
“ลามุด…”อะซิกพึมพำเสียงค่อยพลางขมวดคิ้วไคลน์นั่งสังเกตท่าทีอีกฝั่าย“ระหว่างภารกิจปราบวิญญาณอาฆาต หน่วยของผมได้พบเรื่องประหลาดขณะตระเวนสอบปากคำชาวบ้าน ชาวบ้านคนหนึ่งอ้างว่า เขามีภาพวาดของต้นตระกูลบารอนลามุ
