้านพักที่นั่น”อลิสซาเบธเองก็หลงใหลในศาสตร์เร้นลับ เธอจึงพยายามจดจำรายละเอียดให้ได้มากที่สุด เพราะทราบว่ามันจำเป็นต่อการทำนาย
“ภายในความฝัน ฉันจะพบอัศวินถือดาบดำเล่มใหญ่เสมอ ศีรษะสวมหมวกเหล็กปิดบังตลอดเวลา สิ่งเดียวที่เป็นจุดสังเกตคือแสงสีแดงซึ่งส่องลอดผ่านช่องว่างหมวกเหล็ก ฉันพยายามวิ่งหนีเขา แต่ก็ไม่เป็นผล ระยะห่างลดลงทุกขณะจนน่าหวาดผวา”ไคลน์ครุ่นคิดและถามแทรก“สองสามวันก่อนจะเริ่มฝันร้าย เธอได้สัมผัสกับโบราณสถาน สมบัติโบราณ หรือสุสานเก่าแก่สำหรับฝังศพบ้างไหม”อลิสซาเบธทวนความทรงจำ“ค…ครอบครัวของฉันแวะเที่ยวภูเขาซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านลามุดมากนัก ที่นั่นมีปราสาทหลังเก่าอยู่”ให้ตายสิ…นี่มันนิยายสยองขวัญหรือไงไคลน์รำพันพลางซักถามรายละเอียดต่อ
“ได้ทิ้งอะไรไว้ที่ปราสาทไหม หรือเผลอหยิบสิ่งใดติดมือมาด้วยหรือเปล่า”อลิซาเบธขมวดคิ้วอันงดงามของตนพลางตอบด้วยน้ำเสียงลังเล“ฉันถูกหนามเกี่ยวจนเลือดออก…น…นับเป็นการทิ้งหยดเลือดไว้ที่นั่นไหมคะ”ไคลน์พยักหน้าเคร่งขรึม“นับ”
