านพลางกวาดสายตาสำรวจอย่างตั้งใจ หลังจากยืนยันลักษณะตัวอักษร ว่า
คล้ายกับแผ่นก่อนหน้าที่ตนเคยอ่าน เด็กสาวจึงเก็บมันเข้าไปในเสื้อคลุมและหันไปสนทนากับฟอร์ส“ถ้าสินค้าเป็นของปลอม พวกเราสามารถร้องเรียนกับใครได้บ้าง? มิสเตอร์ A หรือ?”“ถูกต้อง มิสเตอร์ A จะไม่ยอมให้มีการฉ้อโกงเกิดขึ้นในชุมนุมของเขาเด็ดขาด หากคุณต้องการร้องเรียน ฉันสามารถช่วยเป็นสื่อกลางให้ได้”ซิลหันมาตอบอย่างกระตือรือร้น“เข้าใจแล้วค่ะ”ออเดรย์เริ่มนั่งสงบเสงี่ยมรักษากิริยา เธอเปิดเนตรผู้ชมและกวาดสายตามองเหล่าผู้วิเศษรวมถึงว่าที่ผู้วิเศษรอบตัวเนื่องจากเสียงเอะอะโวยวายของชายหนุ่มเชิ้ตขาวคนเมื่อครู่ สมาชิกชุมนุมหลายคนจึงกำลังมองมาทางตนและกายลินบ้างแอบมองด้วยหางตาอย่างไม่ประเจิดประเจ้อแต่ฮู้ดของทั้งสองได้ปกปิดตัวตนแท้จริงไว้
ภายในห้องมีโซฟาและเก้าอี้จำนวนมาก ทั้งหมดหันเข้าหากระดานดำแผ่นใหญ่ลักษณะเครื่องเรือนรวมถึงการตกแต่งค่อนข้างเรียบง่ายไม่หรูหรา หมายความว่ามิสเตอร์ A คงไม่ใช่ขุนนาง และไม่แยแสว่าชุมนุมตัวเองต้องยิ่งใหญ่อลังการ…ใช่แล้ว ด้วยความมั่นใจในตัวเองระดับนั้น มันคงมองว่าความหรูหรามิใช่สิ่งจำเป็นสำหรับการชุมนุมเด็กสาวกวาดสายตามองรอบห้องพลางตั้งใจเก็บข้อมูลมิสเตอร์ A เลือกมองเฉพาะสมาชิกหญิง และเน้นหนักไปทางสตรีโฉมงาม…ทำไมต้องมองเราถี่ขนาดนี้?หรือเจ้านั่นจะเห็นทะลุเสื้อผ้า?ออเดรย์พลันชะงักเมื่อตระหนักถึงความเป็นไปได้ สีหน
