อื่นราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นแต่ออเดรย์เหลือบเห็นว่า อีกฝั่ายใช้วิธีการบางอย่างเผาเศษกระดาษของเธอทิ้งจนเหลือเพียงซากขี้เถ้าโปรยลงพื้น
…ผ่านไปสิบห้านาที่ มิสเตอร์ A เปล่งเสียงพูดกับทุกคนภายในห้อง“พักเบรกสิบห้านาที่ พวกคุณสามารถสนทนาได้อย่างอิสระ”ทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มเชิ้ตขาวได้เดินเข้ามาหาออเดรย์พร้อมกับเล่าอย่างตื่นเต้น“ผมถอดรหัสสมุดบันทึกของจักรพรรดิโรซายล์ได้บางส่วนแล้วครับ! จากนั้นก็สักอักษรพิเศษลงบนตัวเพื่อให้ได้รับความสามารถใหม่! คุณสนใจทำบ้างไหม?”ออเดรย์ยังคงไม่ลืม เธอเคยซักถามมิสเตอร์ฟูลบนมิติสายหมอกว่า อักษรบนไดอารีจักรพรรดิโรซายล์มีพลังพิเศษใดแฝงไว้หรือไม่และคำตอบที่ได้รับคือ‘ไร้ประโยชน์’เด็กสาวชำเลืองมองชายหนุ่มเชิ้ตขาว
“คุณได้รับความสามารถพิเศษใดเพิ่ม?”อีกฝั่ายตอบกลับอย่างกระตือรือร้น“พละกำลังมากขึ้น! สุขภาพดีขึ้น!”ออเดรย์จ้องมองด้วยสายตาสมเพช“ขอโทษนะคะ แต่ดิฉันเชื่อในผลการค้นคว้าของตัวเองมากกว่า”…ตลอดช่วงเวลาที่เหลือของการชุมนุม เด็กสาวพยายามเก็บตกรายละเอียด แต่ข้อมูลก็ไม่ปรากฏเพิ่มเติมมากนัก ทราบเพียงว่า สมาชิกชุมนุมส่วนใหญ่มีอาชีพทั่วไป น้อยคนจะเป็นแพทย์หรือนักกฎหมายเมื่อหมดธุระ ออเดรย์ กายลิน ฟอร์ส และซิลเดินออกจากห้องชุมนุม เด็กสาวไปถึงคฤหาสน์ของกายลินด้วยรถม้าภายในครึ่งชั่วโมง ก่อนจะหมกตัวในห้องนอนกับแอนนี่จนกระทั่งงานเลี้ยงเลิกรา
ออเดรย์กลับถึงบ้านสี่ทุ่มตรง ขณะสั
