เสื้อ และหยิบลูกโม่ออกมาตรวจสอบความเรียบร้อย ทั้งลักษณะของนกยิงรวมถึงกระสุนภายในโม่“ผมหายตื่นเต้นแล้วครับ…”มือขวาถือปืน มือซ้ายถือไม้ค้ำ ไคลน์และเฒ่านีลล์วิ่งมาถึงเรือเปั้าหมายพร้อมกับขึ้นไปยังจุดเกิดเหตุ
เรือสินค้าลำนี้ค่อนข้างเก่า แม้จะขับเคลื่อนด้วยไอน้ำและปล่องควัน แต่กลับมอบบรรยากาศคล้ายเรือสำเภาสมัยก่อนซึ่งแล่นโดยเสากระโดงและผ้าใบยิ่งไปกว่านั้น โครงสร้างซึ่งทำจากโลหะมีเพียงผิวเรือและบริเวณอื่นอีกประปรายเท่านั้น ส่วนที่เหลือยังคงสร้างจากแผ่นไม้กระดานเสียงการต่อสู้ดังเข้มข้นขึ้นทุกขณะ หลังจากเดินวนหาสักพัก ไคลน์และนีลล์ได้พบห้องที่กำลังเกิดการต่อสู้โครม!ทันใดนั้น ห้องพักที่ทำจากแผ่นไม้พลันแตกละเอียด เศษไม้ปลิวกระจายทั่วทุกทิศ ร่างบุรุษผู้หนึ่งพุ่งออกจากรูโหว่กระแทกใส่ผนังกำแพงอีกฝังจนเกิดเสียงดังไคลน์ไม่มีเวลาสำรวจอาการบาดเจ็บของชายคนดังกล่าวสายตาชายหนุ่มเพ่งมองสัตว์ประหลาดที่พุ่งออกจากรูโหว่หมายดับลมหายใจเหยื่อให้แน่นิ่ง
สัตว์ประหลาดตนดังกล่าวสูง 1.8 เมตรและสวมชุดขาดรุ่งริ่ง บริเวณข้อเท้ามีเกล็ดสีเขียวเข้มห่อหุ้ม พังผืดเกาะตัวหนาระหว่างง่ามนิ้วมือนิ้วเท้า คล้ายแขนขาของสัตว์ทะเลใบหน้าเปียมริ้วรอย แต่ยังหลงเหลือรูปโฉมของมนุษย์ให้เห็น ตามเกล็ดผิวหนังเขียวเข้มมีเมือกเหนียวไหลเยิ้ม หยดลงพื้นเรือตลอดเวลาซู่ว!เมือกเขียวกัดกร่อนผิวแผ่นไม้กระดานจนเกิดรอยตำหนิเจือจางเปรี้ยง!สเวย์นตะบั
