้ความสามารถข้างตนคล้ายคลึงกับพลังของเส้นทางผู้ไร้หลับมาก ทั้งนักกวีเที่ยงคืนและฝันร้าย ส่งผลให้ดันน์กับเลียวนาร์ดไม่จำเป็นต้องพึ่งพายันต์ในการต่อสู้จริง เพราะพลังของพวกมันปลดปล่อยได้ทันทีโดยไม่ต้องท่องคาถา แถมยังมีระยะหวังผลไกลกว่าส่วนนักเก็บซากศพ·ฟราย ผู้ไร้หลับ·รอยัล และผู้ไร้หลับ·โคเฮนรี่ ล้วนพกพายันต์ติดตัวไว้คนละหนึ่งถึงสองชนิดเสมอ พวกมันมักนำกลับมาให้ลุงนีลล์ช่วย ‘เติมพลัง’ เป็นประจำชายชราชำเลืองมองไคลน์“ได้ยินว่าตลอดเดือนที่ผ่านมา เจ้าฝึกฝนพิธีกรรมอย่างหนักจนวัตถุดิบเริ่มร่อยหรอ พวกเราหาโอกาสไปเดินตลาดมืดกันไหม?”
ไคลน์ชะงักเล็กน้อยในตอนแรก ก่อนรีบพยักหน้าอย่างตื่นเต้น“ครับ!”มันทราบราคาของวัสดุสร้างยันต์ดี และได้แต่หวังว่าจะสำเร็จในครั้งแรกเพื่อให้ต้นทุนถูกที่สุดหลังจากได้รับภารกิจ ‘นำอาหารกลางวันลงมายังใต้ดิน’จากนีลล์ ไคลน์รีบสวมเสื้อนอกเดินกลับขึ้นไปยังบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬด้วยไม้ค้ำในมือซ้ายขณะเดินผ่านห้องนันทนาการ มันเหลือบเห็นเลียวนาร์ดและคนอื่นกลับมาถึงแล้ว และกำลังลิ้มรสอาหารเที่ยงอย่างมีความสุขก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ประตูห้องทำงานดันน์สมิทถูกเคาะจากด้านนอก“เชิญ”เสียงลุ่มลึกของอีกฝั่ายดังกังวานไคลน์ผลักประตูพร้อมกับถอดหมวก
“หัวหน้า จับทริสซี่ได้ไหมครับ?”ดันน์ลูบขมับพลางส่ายหัวอย่างอ่อนล้า“พวกเราไม่พบตัวเธอที่สถานีทิงเก็น และมีโทรเลขส่งมาจากเบ็คลันด์ว่า พยานคนหนึ่งพบ
