เถาวัลย์สีดำเลื้อยพาดทั่วสวนดอกไม้เน่าเปือยนอกหน้าต่างบ้าน สายน้ำซึ่งเคยเชี่ยวกรากเริ่มไหลเอื่อยในความเร็วช้าลงพื้นผิวของมันส่องสะท้อนแสงดวงดารายามค่ำคืน สร้างความสว่างเล็กๆ แก่อาคารโดยรอบบรรยากาศกำลังเงียบงัน คล้ายกับเฝั้ารอการมาถึงของรัตติกาลมืดมิดทริสซี่ สาวสวยอ่อนละมุนผู้มีรูปร่างธรรมดาไม่หวือหวา ละสายตาจากกระจกเงาและเดินไปยังราวผ้าข้างตู้ เสื้อคลุมดำยาวถึงพื้นคล้ายนักบวชถูกหยิบสวมพร้อมผ้าคลุมหัวสีเดียวกันกลมกลืนเครื่องแต่งกายแปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว หญิงสาวก้มหน้าติดกระดุมพลางรัดเข็มขัดแน่นถนัดทะมัดทะแมง ทริสซี่ดึงผ้าคลุมหัวขึ้น เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็น ‘นักลอบสังหาร’ โดยสมบูรณ์
สาวสวยหน้ากลมเลื่อนมือขวาขึ้นมาลูบใบหน้าหนึ่งหน รูปโฉมพลันพร่ามัวไม่ชัดเจน ยากระบุตัวตนว่าบุคคลภายใต้ผ้าคลุมศีรษะคือใครถัดมา ทริสซี่หยิบผงปริศนาระยิบระยับหนึ่งกำมือโปรยใส่ร่างกายตัวเองถ้วนทั่ว ปากพึมพำคาถาบางชนิดพลางหลับตาเพ่งสมาธิทันใดนั้น ร่างหล่อนพลันเลือนหายทีละนิด จนกระทั่งหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสภาพแวดล้อมรอบข้างโดยสมบูรณ์คล้ายกับมีใครนำยางลบมาถูออกหลังจากอำพรางตัวด้วยเวทมนตร์ ทริสซี่ลอบเดินออกจากห้องน้ำอย่างเงียบงัน ตรงไปยังห้องฝังตรงข้ามและเลื่อนเปิดบานหน้าต่างเพียงกระโจนแผ่วเบา หล่อนนำพาร่างกายโปร่งใสของวางบนวงกบหน้าต่าง สายตากวาดมองลานหญ้าดำมืดด้านล่างจนกระทั่งเหลือบเห็นบางสิ่งบนรั้วโลหะนักเ