งเข้าเรือนทำงานเป็นระยะด้วยท่าทางกระสับกระส่ายฟรายชะลอฝีเท้าและเปล่งเสียงเย็นชา“เรือนทำงานหนึ่งแห่งจะรองรับแรงงานต่อวันได้จำกัดพวกเขาจะถูกเรียกตัวตามลำดับคิว แน่นอนว่ามีการคัดเลือกคุณสมบัติพื้นฐาน ใครไม่ผ่านจะถูกไล่กลับทันที”“ภาวะเศรษฐีกิจตกต่ำในช่วงหลังส่งผลกับเรือนทำงานอย่างมาก…”เลียวนาร์ดถอนหายใจยาว“แล้วคนที่ไม่ได้คิวจะเป็นอย่างไรต่อไป?”
ไคลน์ถามด้วยความใคร่รู้“ไปเสี่ยงดวงกับเรือนทำงานอื่นข้างหน้า แต่ละเรือนทำงานจะมีเวลาเปิดรับคิวไม่ตรงกัน อย่างไรก็ตาม สภาพของทุกแห่งไม่แตกต่างมากนัก แถวเข้าคิวยาวเหยียด บางคนมารอหน้าเรือนทำงานตั้งแต่บ่ายสอง”ฟรายเว้นวรรค“หากใครพลาดงานบ่อยครั้งเข้า เรี่ยวแรงก็จะยิ่งถดถอยและเริ่มถูกปฏิเสธงาน เมื่อถึงตอนนั้น ชะตากรรมคงหลีกหนีไม่พ้นความตายอย่างน่าอนาถ แต่ก็มีบางคนไม่ยอมรับชีวิตน่าสมเพช พวกเขาตัดสินใจละทิ้งความดีและเข้าสู่เส้นทางด้านมืดซึ่งขัดต่อกฎหมาย”ไคลน์เงียบงันเนื่องจากพูดอะไรไม่ออกมันถอนหายใจห่อเหี่ยว“หนังสือพิมพ์ไม่เคยเขียนเรื่องพวกนี้ไว้เลย…มิสเตอร์ฟราย ผมดีใจนะที่ได้ยินคุณอธิบายยาวกว่าปรกติ หาข้อมูลจากไหน?”
“ผมเคยเป็นบาทหลวงในเรือนทำงานของโบสถ์รัตติกาลมาก่อน”ฟรายเล่าด้วยท่าทีเย็นชาเมื่อสามหนุ่มเคลื่อนตัวมาถึงหน้าประตูเรือนทำงานประจำเขตตะวันตก พวกมันแสดงบัตรกรมตำรวจให้พนักงานเฝั้าประตูจากนั้นก็ถูกพาตัวเข้าไปด้านในด้วยดีเรือนทำงานถูกดัดแปลงจากโค
