รำพันเมกูสก้มหน้าครุ่นคิด มิได้กล่าวสิ่งใดเป็นเวลานาน
ทันใดนั้น เด็กสาวลูบท้องพร้อมกับอมยิ้ม“เขาจะไม่เหมือนพ่อแน่ เด็กคนนี้ขี้เกรงใจและมีนิสัยน่ารัก ทุกคืนจะถีบท้องฉันเบาๆ เพื่อคอยถ่ายทอดความรู้สึกหากคืนใดฉันนอนไม่หลับ เขาก็จะฮัมเพลงอย่างไพเราะเพื่อขับกล่อม”หลังจากได้ยินประโยคดังกล่าว ไคลน์เริ่มตระหนักว่ามีบางสิ่งไม่ถูกต้องช่วงต้นฟังดูปรกติ แต่ช่วงท้าย…มันคล้ายกับบทพูดของหญิงสาวเสียสติ!เธอถูกกระทบกระเทือนทางจิตจากคดีฉ้อโกงหรือ? ไคลน์รีบเลื่อนมือขวาขึ้น เตรียมแตะหว่างคิ้วเปิดเนตรวิญญาณทันใดนั้น เมกูสพลันหันหลังกลับ เธอรีบเดินตรงไปยังทางออกพร้อมกับเปล่งเสียงโดยไม่เหลียวมอง“บางที่ พ่อของเขาอาจปรากฏตัวหลังจากเด็กคนนี้คลอด…พร้อมกับเงินจำนวนหนึ่ง”
ไคลน์ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินคำตอบเช่นนี้จากปากเด็กสาวไร้เดียงสา มันผงะไปครู่หนึ่งจนหลงลืมเปิดเนตรวิญญาณกว่าจะรู้ตัวอีกที่ เมกูสเดินหายไปจากการมองเห็นแล้วคริสทีน่าถอนหายใจยาว“ต้องขอโทษด้วยค่ะ มิสเตอร์โมเร็ตติ ขออภัยที่ทำให้เสียเวลา ดิฉันจะรีบหาสิ่งของในชีวิตประจำวันลาเนวุสให้คุณช่วยทำนาย”ไคลน์พยักหน้ารับตามมารยาทมันไม่กล่าวสิ่งใดต่อ เพียงส่ายศีรษะเบาๆ อย่างจนปัญญา…เช้าวันถัดมา ไคลน์เดินทางไปทำงานตามปรกติ มันทักทายโรแซนพร้อมกับซักถาม“หนังสือพิมพ์วันนี้ไปไหน?”สาวสวยน่ารักน่าชัก ผมน้ำตาลหยักศกตอนปลาย โรแซนเพ่งมองไคลน์ตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนขมวดคิ้วเล็กน
