็เดินทางไปฝึกศิลปะการต่อสู้กับครูกาเวน ไคลน์ยังคงถูกเน้นสร้างกล้ามเนื้อและความอึดเป็นหลักเช่นเคย…ห้าโมงเย็น แสงแดดยังไม่เลือนรางไคลน์ถอดชุดฝึกพร้อมกับอาบน้ำที่บ้านของกาเวน ก่อนจะสวมเครื่องแบบเดิมกลับและขึ้นรถม้าต่อไปยังถนนเบซิก
มันยังไม่ลืมภาพปล่องไฟแดงในฝัน และยังไม่ลืมบุรุษน่าสงสัยที่ซื้อวัตถุดิบสำหรับผสมโอสถ ‘ผู้ชม’ ในตลาดมืดเมื่อหลายวันก่อนสองสิ่งข้างต้นเป็นประเด็นสงสัยส่วนตัว มันจึงไม่สะดวกใช้อำนาจเหยี่ยวราตรีตามสืบ“บ้านเลขที่ 27 ถนนเบซิก สำนักงานนักสืบเอกชนเฮนรี่…ไม่ผิดแน่”ไคลน์มองหานักสืบเอกชนจากโฆษณาบนหนังสือพิมพ์รายละเอียดระบุไว้ว่าอีกฝั่ายเป็นบุคคลน่าเชื่อถือชายหนุ่มสวมหน้ากากพร้อมกับจัดระเบียบหมวกใหม่ ก่อนจะดึงปกเสื้อตั้งขึ้นและเดินขึ้นบันไดไปยังสำนักงานนักสืบเอกชนบนชั้นสองก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ไคลน์เคาะประตูที่เปิดแง้ม“เชิญครับ”เสียงจากอีกฝังมีเสมหะปะปนเล็กน้อย
ไคลน์ยกไม้ค้ำผลักบานประตูให้เปิดออก ก่อนจะเดินเข้าไปพบกับสำนักงานนักสืบเอกชนลักษณะเปิดโล่ง พนักงานสี่คนนั่งทำงานแยกโต๊ะโดยมีฉากกั้นเป็นสัดส่วน“สวัสดีครับ ผมคือนักสืบเฮนรี่ มีอะไรให้ช่วยงั้นหรือ?”บุรุษเชิ้ตขาวกั๊กดำกล่าวทักทายมันถือไปปด้วยมือข้างหนึ่ง ลักษณะเด่นของชายคนนี้คือคางเรียวแหลมและคิ้วทรงบางเฉียบ ดวงตาน้ำเงินเข้มของเฮนรี่คล้ายกับสามารถมองทะลวงเข้าไปในความคิดลูกค้าไคลน์อาศัยหน้ากากและปกเสื้อกันลมช่วยบดบังใบหน
